Halve spleetogen / Indo, kan dat nog?

Het schijnt dat de term spleetoog heel beledigend is voor Oost-Aziaten, athans volgens VVD-topstuk Arend Jan Boekestijn die zijn nederige excuses aanbood voor de door hem gebruikte term op Twitter. Allemaal kouwe drukte natuurlijk. Alsof er geen belangrijker nieuws te verslaan is!  Maar het zette me wel aan het denken en leverde een aantal vraagtekens op.

halve spleetoog MariëlleOost-Aziaten hebben toch spleetogen? Of hoe heten de fraai gevormde oogleden anders? Moeten we over epicantische plooien gaan praten? Chinezen noemen blanken trouwens doorgaans kwai-lo, dat geest/duivel-mens betekent. Heeft daar ooit iemand zich over opgewonden? Een neger is tegenwoordig ook al niet meer fatsoenlijk, het woord dan, laat staan de zoenen. Maar hoe zit dat dan met blanke vla?
Wanneer iemand het syndroom van Down heeft, met die opbeurende officiële naam, is het noemen van het trotse volk der Mongolen ook al een gotspe. De Britten kunnen er ook wat van. Iemand van Pakistaanse bloede een paki noemen gaat natuurlijk veel te ver, zo leerde ook prins Harry. Maar het woord pak(i) betekent in de landstaal aldaar zoiets als ‘zuiver’ of ‘rein’. Niet echt beledigend dunkt me. En hoe zit het suri’s?

De vraag rijst(!) daarom, kunnen we zonder politiekcorrect gezichtsverlies het woord indo nog gebruiken om rijsttafelende toko-vrienden met hun pittig gekruide genen aan te duiden?
Noem mij maar een kaaskop, ook al lust ik geen fromage.

Met geïnspireerde dank aan halve spleetoog Mariëlle.

, , , , , , , , , , , , ,

5 Responses to Halve spleetogen / Indo, kan dat nog?

  1. roel1943 april 7, 2009 at 9:05 pm #

    Blauwe of pinda voor de indo’s werd ook gebruikt

    Poepchinees was ook zo’n veelgebruikte uitdrukking.
    Mijn opa vertelde dat de uitdrukking kwam van het gezicht dat iemand trekt wanneer hij persend op het
    toilet zit .
    Zolang het niet discriminerend bedoelt is
    til ik er niet zo zwaar aan, de taal zit vol met dit
    soort uitdrukkingen -gezegdes ook in andere talen

  2. Maup april 8, 2009 at 6:27 am #

    Veel van de eerste immigranten uit toenmalig Nederlands Indië waren etnische Chinezen die hier hun kost als pindaverkoper verdienden. Wellicht komt de pinda als benaming daarvandaan.

  3. roel1943 april 8, 2009 at 8:22 am #

    http://geschiedenis.vpro.nl/programmas/3299530/afleveringen/2372659/items/7402161/
    De eerste Chinezen kwamen Nederland in 1911 als stakingsbrekers binnen. Het waren zeelieden, die bereid waren om barre omstandigheden te werken. De reders waren zo blij met deze werknemers, dat ze meer Chinezen in dienst namen. Tijdens de crisisjaren in de jaren dertig verkochten Chinezen pindakoekjes, vandaar de uitdrukking pinda-Chinees. In 1936 werden 2.000 Chinezen uit Nederland gedeporteerd naar China.
    Een aantal chinese pinda verkopers herinner ik mij wel
    een stond bij de boterwaag voor de deur en een ander in een hal -ingang van V&D aan het spui.

  4. Baron van Reigâhsbergûh april 8, 2009 at 9:28 am #

    Mijn neefje heeft het soms over indie, maar daar bedoelt hij die speciale muziek mee waar hij graag naar luistert. Van die mannen met baarden die zo te zien nog naar motorolie ruiken. En ze spelen allemaal gitaar. Maar niet op die fantastische wijze zoals de Tielman Brothers dat deden. Petrus Maria Johannus Alibaba, wat konden die indo’s spelen zeg! Ik heb toentertijd zelfs een vetkuif overwogen.

    Ik zal niet zo snel het woord speeltoog in mijn mond nemen, maar met indo is niets mis. En regelmatig bevind ik mij tussen de indo’s, alwaar er heerlijk gekookt voor mij wordt.

    Vvolgens mij heeft Bep Towers ook nog in een ver verleden iets met een Indo gehad. Als ik het goed heb viel Bep als een blok voor de beste kerel, net nadat ze een hap van haar saté had genomen in Srikandi. Lee heeft het daar best moeilijk mee gehad volgens mij.

  5. Maup juni 25, 2009 at 11:58 am #

    Was voor Bep ook best heavy weet je. Haar neefje had Down of hoe heet dat trotse volk, Mongool was ie, maar altijd vrolijk met die spleetogen. Dat wel.

Hofstijl, het laatste woord uit Den Haag