Valentijn.

hart Ik kende vroeger twee Valentijnen onder de waardige leeftijd van tien jaar, en zij waren de grootste boefjes op de aardkloot. Namen zeggen me dus niet zoveel, of de betekenis ervan.

Lang riep ik, als één van de velen, dat Valentijnsdag de meest commerciële onzindag was die je maar bedenken kon. Vanuit het land van de grootste tegenstellingen en de meeste oppervlakkigheid die je op vriendschapsgebied én liefdesgbied tegen kon komen, zo overgewaaid naar Nederland. We ver-Amerikaniseren en we staan er zelf bij.

Als je single bent is Valentijnsdag een crime. De meeste ik-zit-thuis-dagen zijn rond Valentijnsdag; De winkels met uitgestalde pluche harten, de chocolaatjes bij de Bijenkorf, Hema en V&D, de lingerie-afdeling van de Hunkemöller en H&M en zelfs de Apple Store met zijn uitgebreide Love aanbiedingen komen je werkelijk de strot uit. Je krijgt spontane vermijdingsdrang en blijft het liefst thuis.

Als je net samen een stelletje vormt is het nóg spannender. Menig man vergeet Valentijnsdag en kan op 14 februari een spontane PMS bui van hun vriendin verwachten. Als je, als man zijnde, rond deze periode deze dag vergeet is het bijna erger dan wat-dan-ook. Ik kan me de stress begrijpen van vrouwenvragen als: ‘Wat doen we eigenlijk die ene zondag?’ Of: de-als-we-afspreken-dat-we-er-niets-aan-doen-die-dag-dan-is-dat-duidelijk!-hint. Ik kán me voorstellen dat menig man net voor sluitingstijd alsnóg een guitig beertje met een hartje koopt of snel een kaartje schrijft.

In Den Haag was het weken geleden al Valentijnsdag, zo leek het. De versiersels hingen als reminder al prachtig in de winkels. Wie het bewust of onbewust dreigde te vergeten ontkwam er niet meer aan. Valentijnsdag was al net zo in aantocht als Sinterklaas.

Ik ben niet zo van de commerciële dingen. Gisteren ging stiefdochter naar een Valentijnsfeestje en moest in rood gekleed. Natuurlijk dacht ik in eerste instantie: Pff, wat een gedoe zeg! Maar wat iedereen ook zegt en vindt, het is natuurlijk wel een goed moment, net zoals alle feest- en herinneringsdagen om stil te staan bij wat het werkelijk betekent. Het zou natuurlijk het beste zijn als men iedere dag, of zomaar spontaan een keer een goede buur, vriend, partner, kind, grootouder eens vertelt hoe waardevol en liefdevol zij zijn. Dat we hen niet vergeten ook al hebben we het met z’n allen bere druk. Dat we aan hen denken en dat we van ze houden. Daar zou Valentijnsdag eigenlijk geen reminder voor hoeven zijn. Maar misschien is het er dan gelukkig wel. En is het aan jou om alle toeters en bellen te gebruiken of niet.

foto gemaakt door: Karin R.

, ,

2 Responses to Valentijn.

  1. Raaphorst februari 14, 2010 at 12:23 pm #

    elke reden voor een feestje is goed

    hoewel je natuurlijk wel moet opletten dat je financieel niet helemaal leegloopt

  2. Mariëlle februari 14, 2010 at 10:26 pm #

    Dat commerciële hoeft van mij ook niet echt (alsof de liefde te koop is), net zoals met Pasen, Kerstmis en Sinterklaas. Maar Valentijnsdag op zich vind ik leuk. Vroeger kreeg ik van mijn oma altijd een kaartje en dat betekende heel veel voor mij. Helaas moet ik die kaartjes nu misssen, ze leeft niet meer. Toch, nog steeds, elk jaar denk ik terug aan de kaartjes en mijn oma en maakt Valentijnsdag altijd weer bijzonder.

Hofstijl, het laatste woord uit Den Haag