De kleine blonde is dood

Antonie Kamerling

Foto: Robert Kruyskamp

Zijn dood leek Nederland vanochtend als een mokerslag te raken.

Het bericht over de zelfmoord van Antonie Kamerling zorgde op Twitter voor reacties die soms op het randje van hysterisch waren.

Schrik. Ongeloof. Afkeur ook.

De laatste keer dat ik Antonie Kamerling ontmoette was tijdens een voetbaltoernooitje voor een goed doel op het Haagse Plein, eind mei van dit jaar. Hij was ambassadeur van 1goal, een club die werkt aan beter onderwijs in de wereld.

Wij maakten foto’s met onze mobiel. Tegelijkertijd, zodat we elkaar fotografeerden. Hilarisch, vonden we dat. En we bespraken de huidige, merkwaardige fascinatie om alles te moeten registreren.
Zelfs het vastleggen van elkaar willen we nog vastleggen.

Antonie lachte veel die middag.

Hij dolde voortdurend met zijn zoon Merlijn, die ook meevoetbalde. En hij had de grootste lol, toen alle deelnemende kids van Haagse scholen met hem op de foto wilde.

Terwijl officiële genodigden saaie speeches afstaken, trapte Antonie als een baldadig jochie elders op het Plein een balletje met – toen nog – kamerlid Mei Li Vos van de PvdA.

Een vrolijke en baldadige veertiger dus.

Het doet je beseffen dat wij nooit echt kunnen weten wat er in het hoofd van anderen omgaat.

, , ,

4 Responses to De kleine blonde is dood

  1. Jetje oktober 7, 2010 at 5:16 pm #

    Ik schrok best wel, vanmorgen op Twitter. Toen ik het las ben ik eerst gaan rondkijken, voor het geval er een grapjas op twitter zit.
    Ik zag Antonie 31 augustus dit jaar, tijdens een interview voor het blad ‘Plus’. Hij wilde een foto van mij maken, dat vond ik wel grappig, toen wilde ik er ook één van hem, die staat op mijn hyves sinds 31 augustus.

  2. Maup oktober 7, 2010 at 5:56 pm #

    De Grote Blonde Dood.

  3. Raaphorst oktober 7, 2010 at 6:39 pm #

    Mooi verwoord.

  4. karin r. oktober 8, 2010 at 11:46 am #

    Heel mooi en integer stukje. Je laatste zin is denk ik erg waar.

Hofstijl, het laatste woord uit Den Haag