´50 cent is veel minder dan 50 euro´, de kinderen vooraan hebben een gesprek over geld. Ze zijn nog te klein om de website van Master Card te hacken, maar wacht een paar jaar en ze kunnen het. Drie, vier kinderen op de eerste rij voeren een vermakelijk gesprek als het van tevoren uitgeschreven was zou het prima theater zijn geweest. Met de roze en de gele groep zijn we in afwachting van El Kardinal, die niet veel later door de deur van de Tangozaal naar binnen komt. De Kardinaal is een gestoorde geestelijke wiens rituelen niet helemaal naar plan verlopen. Weiwater met de afwasborstel, hosti´s met slagroom of ketchup. De mensen om me heen vinden het grappig, mijn humor is het niet. Maar zijn kostuum is prachtig en het vuurwerk uit zijn hoofddeksel vat ik op als een mooi startschot voor een bijzonder nieuw festival.
Pyromanie is een initiatief van woon- en werkpand de Grote Pyr (Hoek Elandstraat/Waldeck Pyrmontkade). Bij de entree krijgt iedereen een kaartje in één van de vier kleuren, die de route bepalen voor een tocht langs alle acts. Bij Pyromanie hoef je niet bang te zijn dat je iets mist. Just follow the leader en het komt allemaal wel goed. Ik ben roze en ik volg de man met de roze hoed. Na El Kardinaal gaan we naar Restaurant de Hagedis waar Dorien Meijsing optreedt. Dorien speelt Speeldoos met een hoofdletters S. Het zijn eigen composities die vervolgens door het prikken van gaten op de juiste plaatsen op een lange kaart zijn gezet, die door de speeldoos wordt gedraaid. Het heldere geluid van de speeldoor klinkt betoverend. Hier kan ik wel uren naar luisteren voor de laatste twee nummers van haar set komt er een zangeres bij die een tweetal levensliederen zingt.
In de koude kelder is de voorstelling Tocht te zien. In het donker komt een in het wit geklede fluitiste met een lamp op haar hoofd de ruimte binnen. Al fluitspelend verdwijnt ze achter een wit doek, waar een fascinerend spel begint tussen haar schaduw en de bewegende beelden die geprojecteerd worden op het doek. De kou dringt pas weer tot me door wanneer ik bibberend de trap oploop. Tijd voor warme soep en brood.
Na de eetpauze zijn er nog twee voorstellingen voor de band Bait en een dj de avond met muziek afsluiten. In het tangolokaal is het eerst de beurt aan de cabareteske liederen van Sarah Sötemann op piano begeleidt door Eelco Menkveld. Ze heeft een krachtige stem en weet het publiek van de eerste tot het laatste toon te grijpen. Het terugkomende thema van relaties tussen mannen en vrouwen wordt vanuit verschillende invalshoeken onder handen genomen. Sarah wordt gevolgd door Framed Obsession een afwisselende voorstelling met een zanger, een dichter en dansers. De zanger zet een lied in en de dansers nemen de dansvloer en verdwijnen voor het tweede lied begint. Na een paar liedjes komt de dichter uit het publiek en leest een aantal gedichten voor. Jammer dat hij van papier leest wat in deze setting niet echt past. De voorstelling wordt afgesloten door de dansers. De muziek komt deze keer van een cd en op een stevige beat doen de drie dansers een boeiende streetdanceact.
De opzet van Pyromanie is origineel en het is te hopen dat het niet bij één keer blijft. Doordat er gekozen is voor een reeks van korte voorstellingen met een zeer grote variatie aan disciplines blijft het boeien geeft het ook niet wanneer je een onderdeel iets minder waardeert.
De volgende Pyromanie ben ik er zeker weer bij!
(foto’s: foto: Sander Foederer)
No comments yet.