EuroJust in Zorgvliet: the plot thickens

Das schöne Haus muss WEG!!! Sofort!!We schreven er al eerder over. De gemeente is zó gedreven van Den Haag dé internationale stad van Recht en Vrede te maken, dat collaboratie met de Duitse bezetters met terugwerkende kracht tot een prima bestuursinstrument is geworden.

Wat is er nu precies aan de hand? Hofstijl dook voor u in deze boeiende materie stuitende gang van zaken, en haalde nog eventjes wat fijne feiten boven tafel.

Onze gemeente heeft ambities. Van Den Haag een stad van Recht en Vrede maken. Tribunalen. Strafhoven. Vredespaleizen. Europol. Interpol. Nato (vertaling: Navo). En EuroJust, natuurlijk. Probleempje is alleen wel dat Eurojust momenteel moet voordeurdelen met het Internationaal Strafhof. En dat staat natuurlijk niet zo netjes, als de ogen van de wereld op je gericht zijn. EuroJust moest dus een nieuw pandje. Geen probleem, zou je zeggen, leegstand genoeg in Den Haag. We denken bijvoorbeeld aan niet één maar twee soon-to-be-ex ministeries pal in het centrum van de stad, die met een likje verf, een behangetje van de Leen Bakker en een rolletje (of vijfhonderd) projectvloerbedekking best weer op te kalefateren zijn.

Maar waarom makkelijk doen? Dat moeten we gewoon niet willen met z’n allen. Dus werd voor EuroJust een stukkie grond uitgezocht wat prima geschikt was om een nieuw pandje op te bouwen. Leuke buurt. Veel groene bomen. Net buiten het centrum. Goede aanvoerwegen. Lekker in de buurt van het Gemeentemuseum en het Museon. Handig, als de Europolities pauze hebben. Een klein obstakel: op dat stukkie grond stónd al een pandje. Maar! bleek gelukkig al snel, het betrof een gewoon woonhuis, van een gewone particulier, dus die was zo weggepest uitgekocht.

Een volgende kleine kink in de kabel was wel dat het betreffende pand en stuk grond aan de Johan Willem Frisolaan gelegen zijn in de wijk Zorgvliet. En laat nou juist op die wijk het bouwbesluit Rijksbeschermd Stadsgezicht Zorgvliet van toepassing zijn, dat sloop of grondige ingrepen in deze wijk verbiedt. En dan was er ook nog die kwestie van dat servituut (uitleg) uit 1912, die verdere verstedelijking van het gebied blokkeerde.

Geen probleem. Marjolein de Jong, wethouder Cultuur, Binnenstad en Internationaal (= Internationaal profiel (citymarketing) en gebiedsontwikkeling Internationale zone) en stadsdeelwethouder van Centrum (red: WTF?, hoe bedoelt u ambtenarenspeak?) en verantwoordelijk voor het EuroJust-dossier zette gewoon haar ambtenaren een paar weekenden aan het werk onder de belofte dat er daarna taart zou zijn, en tadaaaa! daar bleek ineens dat er in de Tweede Wereldoorlog op het stadhuis enkele zeer pünktliche (want Duitse en dus Nazi-) ambtenaren aan het werk waren geweest. En die hadden weer allerlei decreten afgevaardigd die de voornoemde servituten en bouwbesluiten ongeldig maakten. De vlag uit. Iedereen taart. De schop kon in de grond. En dan straks lekker met z’n allen borrelen bij het pannenbier. Niets stond die nieuwbouw nog in de weg.

Maar inmiddels groeit het verzet tegen deze drieste gang van zaken. De buren willen dat hele EuroJust niet in hun achtertuin hebben. Want er zal niet een eenvoudig optrekje verschijnen, EuroJust is zo groot dat het een kantoorruimte van 18.000 meter in het vierkant nodig heeft, verdeeld over 50 meter hoogbouw. De huidige bewoners van het pand willen ook niet weg, want ze wonen er al ruim 50 jaar, en met heel veel genoegen. En dan nog die kwestie van bouwbesluiten, die juridischtechnisch toch danig in de weg zitten, lijkt ons. Maar Marjolein de Jong moet en zal dát pand precies op díe locatie realiseren. Tot grote tegenzin van zo’n beetje al haar collega’s in het ijspaleis. Die zijn haar gedram en gesar inmiddels h e l e m a a l zat. We citeren er enkele:

Bart Brands (PVV):

Hoe dit gedrocht de wijk wordt opgedrongen is van een ongekende smerigheid.

Inge Vianen (GroenLinks):

Met elke vergadering wordt dit dossier pijnlijker omdat het aan alle kanten rammelt.

Gerard Verspuij (PvdA):

De Jong wekt weinig vertrouwen bij de kiezers. Het gaat allemaal zo rommelig. Zo ontstaat bij Hagenaars het idee: ze doen maar wat, daar op het stadhuis.

Gert-Jan Bakker (CDA):

Dit verdient geen schoonheidsprijs. Elke keer komt er weer een nieuw stukje informatie bij. Dat is ook storend voor de omwonenden. Waarom doet de wethouder zelf zo weinig? Wij eisen een pro-actievere houding van haar.

Goed. Politiek gedoe. Bureaucratisch geneuzel. Procedureel getouwtrek. Is ook zo. Maar er is nóg iets aan de hand. In het pand dat de nieuwbouw in de weg staat, woont een mevrouw met de mooiste voornaam van Den Haag: Adorée Colijn (82). En mevrouw Colijn is de kleindochter van oud minister-president Hendrikus Colijn (wiki). En laat Hendrikus Colijn nu net het enige lid zijn van het kabinet dat ten tijde van de Duitse bezetting níet in Schevingen op een bootje stapte om de oorlog in Londen of Canada uit te zitten. Sterker nog, hij veroordeelde de vlucht van zijn kabinet destijds scherp, en steunde tijdens de oorlog het verzet openlijk. Zo openlijk, dat hij in 1941 gevangen werd genomen en richting Duitsland werd afgevoerd. Daar overleed hij in 1944.

Hendrikus Colijn woonde destijds ook al aan de Johan Frisolaan. Op hetzelfde adres, maar in een ander pand. Want zíjn huis was in de oorlog ook al door de Duitsers afgenomen en gesloopt, omdat die óók al plannen voor nieuwbouw hadden. Nee, nee, niet voor een hoofdkantoor voor een Europese politiemacht. De Duitse bezetters wilden er een tankgracht aanleggen, die onderdeel van het Sperrgebiet vormde. En nu komt de grap (pak de leuningen van uw stoel stevig beet): de Duitsers kregen destijds ook te maken met voornoemde servituut en bouwbesluit Zorgvliet die de aanleg van een tankgracht verhinderden. Die vermaledijde bureaucratische rompslomp immer, dachten de moffen net als Marjolein de Jong nu, en vaardigden hun decreet uit dat servituut en bouwbesluit ongeldig maakte. En dat besluit is nu het juridische zwaard waar Marjolein de Jong mee schermt om de mevrouw met de mooiste voornaam van Den Haag en misschien wel heel Nederland, Adorée Colijn, uit haar huis te jagen om een megaduur en megagroot en megaonnodig kantoorpand neer te knallen. Heeft U dan geen enkel historisch besef, Marjolein de Jong?

Tijd voor de vraag “Wat vindt Marjolein de Jong zelf van haar optreden tot dusverre?”

Ik werp aantijgingen dat we gebruikmaken van oorlogsrecht verre van me.

En wat vinden wij van Marjolein de Jong en haar optreden? Hofstijl is van mening dat mevrouw de Jong een prima bestuurder is. Creatief, inventief, en zeer gedreven. In plaats van een wethouderschap verdient zij zelfs een burgemeesterschap, in een middelgrote stad. Maar dan niet in Den Haag, aub. Solliciteer lekker in een stad ergens ver weg naar een burgemeesterspost die beter bij je bestuurlijke profiel past.

N.B. Zaterdag publiceert Hofstijl een exclusief interview met mevrouw Colijn, waarin we nog meer bestuurlijke smerigheden onthullen. Helaas to be continued

, , , , , , , , , ,

4 Responses to EuroJust in Zorgvliet: the plot thickens

  1. David mei 12, 2011 at 4:31 pm #

    Hee dat is grappig: andere portefeuille, zelfde typering: http://www.davidrietveld.nl/pivot/entry.php?id=1864

  2. subscript mei 12, 2011 at 4:55 pm #

    Dat stuk kende ik nog niet, thanks.
    Tijd om De Jong naar huis te sturen, lijkt me.

  3. Raaphorst mei 12, 2011 at 10:07 pm #

    Het nieuws gaat internationaal. Deze kreeg ik van de HSP fractie doorgestuurd: http://callingengland.blogspot.com/2011/04/old-nazi-law-resurrected-in-holland.html

Trackbacks/Pingbacks

  1. Marjolein de Jong: lees maar in de Posthoorn over de sloop van uw huis | Hofstijl - de bijzondere kant van Den Haag - mei 14, 2011

    […] huis had staan. Dat pand werd afgenomen en gesloopt door de Duitsers, in de Tweede Wereldoorlog. Hier leest u meer over dat verhaal. Nu dreigt haar hetzelfde te gebeuren. De gemeente Den Haag is […]

Hofstijl, het laatste woord uit Den Haag