Er waren zoveel geluiden over, daar moest Hofstijl eens een kijkje gaan nemen. Met grootheden als Brad Pitt en Sean Penn, waarvan ik Sean Penn één van de beste acteurs vind van deze tijd, denk je naar een enorme grote film te gaan kijken. De film is ook groot. Groot in beeld en verhaal maar er is één minpuntje.
Het is ergens simpel. Een gezin in de vijftigere jaren; autoritaire vader, zachte moeder en hun drie zonen. De oudste, Jack, leert tijdens het opgroeien dat het leven in sommige gevallen lijden is. Hij komt in aanraking met ziekte, dood en de twijfel aan het geloof. En daar zit ‘m het minpuntje, wat mij betreft. Hoewel de film prachtige beelden vertoond en mooie muziek, duren de EO-achtige fragmenten naar mijn mening iets te lang. Het maakt het verhaal wat mij betreft iets ongeloofwaardiger terwijl de boodschap zo kernachtig is en raak. Daarom is voor mij alleen het middengedeelte, waarbij je Jack ziet opgroeien met alle observaties van zijn kant beleefd, het meest relevante gedeelte wat de film draagt.
De film van Terrence Malick werd onlangs in Cannes bekroond met de Gouden Palm, en is door critici uitgeroepen tot een tijdloos meesterwerk. Het geeft een poetische indruk weer van Bijbelse teksten met daarbij de menselijke vraagstukken. De beelden van het onstaan van het heelal heeft alleen teveel National Geographic- gehalte en duurt naar mijn mening veel te lang.
De bioscoopzaal in het Buitenhof zat bommetje vol. Nadat de eindtune ingezet werd en het beeld op zwart ging zag ik om me heen een boel mensen verward om zich heen kijken. Was dit het nou? Wat wás het nou? We wisten het niet. Ik weet het nog steeds niet. Wat mij betreft een 8 voor het middengedeelte en een 5 voor het begin en einde.
Slechte computer animaties ook. En beelden die herhaald waren, maar niet met de bedoeling dat het opviel volgens mij. Middengedeelte was wel mooi. Maar de rest sloot niet aan vond ik. Hadden ze zo kunnen weglaten. Raakt het ook meer de fantasie.
geen aanrader dus
@pieter: hoor er meer negatieve geluiden over. mensen die zwaar teleurgesteld waren! wat jammer zeg!
Ik vond het een verschrikkelijke film, vooral die discovery achtige beelden en al die snapshots van de Hubble en laat staan die grappig kijkende dino. In het begin had ik even het idee dat in in de verkeerde zaal zat en had echt de neiging om weg te gaan. Echt jammer, omdat de beelden van de film zelf waren zeer mooi en sprekend.
ja, die dino’s….
”@Raaphorst: als je wilt griezelen en toch lachen moet je echt ”Insidious” gaan kijken
voor de rest zeg ik niets…..
ik zal eens ‘zien’