Het is bijna niet te geloven als je op de oude houten treden loopt naar het gajol, in het Engels jail. Het is er donker, benauwd en de kamers zijn klein. Dat in tegenstelling tot de rijkere vertrekken waar in een gevangenruimte een bed staat en een eigen poepdoos. Je had zelfs een nis waar een kaars kon branden en de cipier bracht je goed eten. Daar betaalde je als rijke gevangene dan ook voor. Was je arm, mocht je met maximaal 25 andere arme sloebers in een donker hok bivakkeren.
Het is de moeite waard eens het museum de Gevangenpoort te bezoeken aan het Buitenhof. Na de renovatie kun je daar ook de schilderijencollectie bekijken van Prins Willem V en is er elk half uur een rondleiding die ik je zeer aanbeveel.
Museum de Gevangenpoort is al zeven eeuwen oud en behoort tot de top 100 van Nederlands belangrijkste monumenten. In al die eeuwen zaten bekende en onbekende verdachten, van arme sloeber tot regent, daar gevangen, waaronder Cornelis de Witt en Kaat Mossel.
De Gevangenpoort heeft, ondanks de grimmige reputatie van gevangenis en vooral martelplek, een uniek historisch verhaal. Als je de verhalen hoort die tijdens de rondleiding verteld worden en de verschillende kamers bezoekt, zoals de pijnkelder, sta je versteld van de barbaarsheid uit die tijd. Men ging nogal snel aan de vingerklemmen en anders kreeg je wel van een beul een algehele botbreuk in bepaalde ledematen. Bovendien schroomde men niet om je schuld proberen te laten bekennen door je even op te hangen met handen en voeten en je zo uit elkaar te trekken totdat je pijngrens het niet meer houden kon. Ik noem maar wat.
Desondanks de moeite waard. Ga eens kijken zou ik zeggen en ja, doe die rondleiding ook. Binnen een half uur heb je smeuiige details te pakken van het gevangenisleven in de vorige eeuwen.
Of luister hier naar (opgenomen door Hofstijler Raaphorst):
No comments yet.