Mannen… (zucht)

Een terrasje in de zon. Achter mij zitten twee vrouwen, in de veertig schat ik, grote zonnebrillen op. Ze praten over hun mannen. Of eigenlijk: ze klagen over hun mannen. Over dat de man van de één meteen op de eerste dag van de vakantie weg wilde, “terwijl je toch weet dat je beter de eerste twee dagen thuis kunt blijven, zodat je rustig kunt inpakken. Dat staat in elke verminder-de-vakantiestress-top-tien. Maar nee, hij wou echt de eerste dag weg. Ik heb gezegd: dat is goed, als jij alles inpakt. Hij was een paar dagen eerder vrij dan ik, dus dat kon. Ik heb hem een lijst gegeven met alles wat mee moest, voor ons en de kinderen. Hij aan de slag. ‘Ik regel het wel’, zei ‘ie. Ik dacht nog: dat is relaxed, ik hoef alleen mijn eigen koffer in te pakken! Nou, dat was te makkelijk gedacht. Want wat gebeurt er? We gaan op weg, alles is ingepakt zegt hij, we komen op de camping aan…. blijken twee van de vijf luchtbedden lek en heeft hij alleen de binnentent meegenomen.”

Het is wat, verzucht de ander. Je kunt ook niets aan ze overlaten. “En ze begrijpen het ook niet, hè? Ik bedoel…. ik probeer het huis leuk te maken. Ik heb zo’n tafeltje in de gang, met een mooi schilderijtje erboven en een kaars erop in een kleur die terugkomt in dat schilderijtje. Staat heel leuk. Maar als hij thuiskomt, dan gooit hij zijn sleutels, portemonnee en de post op dat tafeltje! Is meteen het hele effect weg!” Haar vriendin begrijpt het volkomen. Ze neemt een slok van haar koffie en staart even peinzend voor zich uit. “Weet je nog, wat Sylvia vertelde? Dat ze, toen haar man was overleden, hem natuurlijk enorm miste, maar vooral die kleine ergernissen die ze altijd had?” De ander knikt. “Ja. Gek eigenlijk, hè? Als de hond dood is, mis je de haren.”

5 Responses to Mannen… (zucht)

  1. Roel Wijnants juli 7, 2011 at 8:43 am #

    Terrassen en treinen een bron van inspiratie :-)))
    ( leuk stukje)

  2. pieter juli 7, 2011 at 9:11 am #

    Een van de dingen waar je van kunt genieten als je in je eentje op een terrasje zit. Je verveelt je nooit. Kijken en luisteren, meer hoeft niet

  3. karin r. juli 7, 2011 at 10:47 pm #

    gesprekken beluisteren van andere mensen. blijft leuk!

  4. Raaphorst juli 8, 2011 at 3:32 pm #

    prachtverhaal!

  5. Maup juli 9, 2011 at 7:30 pm #

    Je verhaal leest als een langzaam maar plots smeltend snoepje, opeens de zoete kern.

Hofstijl, het laatste woord uit Den Haag