Stotterende Stefan

Dit verhaal speelt in Den Haag ergens in de jaren ‘70, in de transvaal bij ons beter bekend als de Afrikanerbuurt. Duiven melken was volkssport nummer een in die dagen want op bijna ieder dak stond een til. Je had sierduiven en postduiven. Bij sierduiven ging het erom duiven van anderen in je til te lokken en vervolgens in te pikken. Omdat er altijd wel wat te doen is in een duiventil was het de ideale liefhebberij want terwijl je in je til bezig was, kon je je gelijk lekker vol laten lopen want behalve duiven was er immer een kist bier te vinden. Een kist met pullen wel te verstaan die ouderwetse halve liters in bolle flessen. Nu begrijp je waarom iedereen een til had.

Bijna niemand deed aan postduiven omdat t gewoon te bewerkelijk was. Postduiven worden namelijk uitgevlogen en dus moet je ze op tijd ergens gaan afleveren; veel te veel werk natuurlijk. Postduiven was werk voor mafkezen en kneuzen en daar was onze Stefan er een van. Niet omdat hij een sukkel was maar omdat hij stotterde als een waus en om die postduiven natuurlijk. Stel je voor dat je om vijf uur ‘s morgens je nest uit komt om je duiven naar bijvoorbeeld Apeldoorn te rijden; dan ben je inderdaad een kneus.

Je kunt je dus wel voorstellen dat onze Stefan nogal werd gepest in de buurt maar er kwam een dag dat het allemaal leek te gaan veranderen. Een van Stefans duiven was uitgezet voor een wedstrijd in Portugal met een heel zooitje andere duiven om zijn of haar weg te vinden naar die ene til in transvaal. Geen van Stefans duiven had ooit iets gewonnen maar toen hij in zijn til zat en net z’n zoveelste pul opentrok , hoorde hij een onmiskenbaar roekoe. Dat kon nevernooit zijn duif zijn want zelfs de snelste duif werd pas een uur of wat later verwacht maar toen hij keek, zag hij tot z’n grote verbazing dat het toch echt zijn eigen duif was!

Stefans werd gek van vreugde en liet zelfs zijn bierfles vallen. Geen gepest meer over dat hij postduiven had en dat ie een kneus was!!! Hij Stotterende Stefan ging winnen; hij had een kampioen!

Het enige dat hem te doen stond, was die geile duif van het platje van de buren waar hij was neergestreken zijn eigen til in te lokken. Dan kon hij immers de ring die om de poot van het beest zat eraf halen om in de klok te steken en het bewijs te leveren dat zijn duif inderdaad zo vroeg binnen was.

Dus Stefan met z’n beste gedrag, extra lekker duivenvoer en nog beter gestotter aan de gang om ‘t beestje binnen te lokken; rrrrroekkkkkoekkkkkkkkoe, roekkkkkkoekkkkkkkkoe, kkkkkkkkom dan, roekkkkoekkkkoe kkkkkkkom dan kkkkkkankerbeest. Kkkkkom binnen ddddan kkkkkankerduif. Toen dat zo’n kwartier geduurd had , kreeg de buurman die net ff rustig op balkon zat er genoeg van en riep: “he joh hou je kankerbek met je teringgestotter pleurismongool.” En Stefan ook niet voor een kleintje vervaard :”joh hou je bbbek en mmmmaak nnnniet zo’n kkkkkankerherrie wwwwant ik mmmmmoet m’n ddddduif bbbbinnenhalen.”

Hij ging dus onvervaard verder…. Kkkkkkom ddddan roekkkkkoekkkkkoe, roekkkkoekkkkoe kkkkkkkom dan kkkkankerbeest. En ja hoor geloof t of niet de duif begon serieus aanstalten te maken om naar de til te vliegen. Stefan kon z’n vreugde niet op toen ie de duif zag opstijgen! Ja hoor daar kwam ie!!! Stefan kon m bijna pakken!! En KABOEMMM klonk de strijker die de buurman van het balkon gooide. Weg duif, weg prijzen weg respect in de buurt; alles pleite!

In blinde woede keek Stefan naar de buurman en riep:”vuile vieze gore kankerlijer met je tiefuskop ik sla je dood .” “He Stefan”riep de buurman lachend “je stottert niet meer!”

“Krijg de kkkkkkanker” riep Stefan en trok maar weer een fles open.

, , ,

8 Responses to Stotterende Stefan

  1. Radio De Kockstraat juli 11, 2011 at 6:23 pm #

    Stroedl! Van grote mond & duivenstront!
    Goed gedaan, baard!

  2. karin r. juli 11, 2011 at 7:20 pm #

    is dat een pseudoniem? snaaibaard?

  3. klaasvaak juli 12, 2011 at 1:35 am #

    Hahaha lache man echt goed, goed gedaan ook. Mooi verhaal, KKKKKKK.

  4. Roel juli 13, 2011 at 12:32 am #

    Zie het helemaal voor me en de buurman de andere dag een mooi verhaal vertellen in de zwarte vogel en iedereen gieren van de lach.
    http://www.dezwartevogel.nl/

  5. Yvon juli 18, 2011 at 3:55 am #

    Benieuwd naar je volgende verhaal Snaaibaard 😉

  6. Yvon juli 18, 2011 at 3:56 am #

    pardon, SnaaiJbaard…

  7. Snaaijbaard juli 19, 2011 at 9:20 pm #

    Bedankt voor de mooie reacties!! Blij dat jullie t een leuk verhaal vonden. Inderdaad Roel de Zwarte Vogel. De onmoetingsplaats voor alle haagse duivenmelkers.
    Enne Karin Snaaijbard is een pseudoniem.

  8. Snaaijbaard juli 19, 2011 at 9:45 pm #

    Snaaijbaard bedoel ik natuurlijk.

Hofstijl, het laatste woord uit Den Haag