Gelukkig mag het hier soms ook over het buitenland gaan lees ik in een van de commentaren.
Afgelopen week was ik in Wenen en daar werd met groot spektakel “Keizer” Otto, een van de laatste Habsburgers, kleinzoon van de laatste Oostenrijkse Keizer Franz Josef, samen met zijn echtgenote Regina bijgezet in de Kaisergruft, onderdeel van de Kapuzinerkirche, een aan de buitenkant vrij onooglijk gebouw (zie de foto hierboven) aan de Neue Markt in Wenen. Vlak bij de Oper en Hotel Sacher voor wie daarmee bekend zijn.
Opmerkelijk een dergelijk spektakel met hoogmis en al, toespraak van de Kardinaal en vele koningshuizen (ook in ballingschap) vertegenwoordigd voor een doorgewinterde republiek als Oostenrijk nu is. Nederland was merkwaardig genoeg slechts vertegenwoordigd door twee kleinkinderen van Beatrix….Dat was bij het huwelijk in Londen onlangs wel anders…
Een mooi stukje folklore werd opgevoerd toen de stoet bij de Kaisergruft aankwam. Een goede vriend klopte aan de kerkdeur en de opper kapucijner antwoordde met: “Wie wil er naar binnen” De vriend las de hele riedel van titels van Otto op waarop het antwoord kwam “Kennen we niet”. Bij een tweede poging werden al zijn wereldse daden opgesomd en kwam weer het antwoord “Kennen we niet”, pas bij de derde poging toen verklaard werd dat een gewoon zondig mens toegang verzocht werd de deur opengemaakt. Een en ander is goed te zien op bovenstaande Youtube stukje van de Tiroler Schutzen die Otto naar zijn laatste rustplaats begeleidden. Het kloppen begint bij 11.14.
Een paar dagen nadien bezocht ik de Kaisergruft waar het hele Oostenrijkse en deels ook Duitse Keizerdom bij elkaar ligt in loden en koperen kisten. Constateerde dat de hoofd Kapucijner, die normaal dienst doet als suppoost voor het museum dat het is, nu zich zijn rol van bekendheid wel liet aanleunen en uitgebreid interviews weg gaf aan de jongens en meisjes die met bussen tegelijk de Gruft en de kerk bezochten. Ik constateerde ook dat Nederland Bloemenland verzuimd had daar een mooie krans neer te leggen. Normaal verzorgt Nederland Bloemenland ook de bloemen bij de pauselijke Urbi et Orbi met Pasen en tijdens het Nieuwjaarsconcert dat vanuit Wenen wordt uitgezonden.
Ik ontdekte nog wat anders. Er staan een voormalige stadhouder en 2 voormalige stadhoudsters van Nederland bijgezet volgens de bordjes. “Hoe zit dat?” dacht ik. De site van Mr. drs. Dirk van Duijvenbode geeft een mooi jaartallen overzicht met ook daarin een aantal dwarsverbanden die door de jaren heen tussen de Habsburgers en de Nederlanden hebben bestaan. Hertog Albert von Sachsen-Teschen komt daar niet in voor. Evenmin als Aartshertogin Maria Anna, een zuster van de Oostenrijkse Keizerin Maria Theresia, die in 1744 in het huwelijk trad met de toenmalige Stadhouder van Nederland, maar kort na de geboorte van hun kind overleed. Ah maar nu valt het dubbeltje bij mij. De Oostenrijkse Nederlanden betroffen voornamelijk een aantal Zuid Nederlandse (of Belgische) Nederlanden….Tja zo raken oude banden in de vergetelheid….
Overigens is de Kaisergruft of Keizercrypte een bezoek meer dan waard.
Mooi verhaal.
Je vertelt er niet bij hoe je je eigen en misschien wel in gezelschap van diegenen die je liefhebt naar Wenen hebt verplaatst. Met de auto? Terwijl je Skihut 5 draaide met de ramen open?
Ja, met de auto en met mijn love die daar familie heeft. Stedentrip met zeer hoog familiegehalte. Juist daarom, om haar op de terugweg een dagje bij de familie weg te kunnen lokken. Dat werd een dagje Salzburg.
De ramen bleven dicht, want op de heenweg kreeg ik al een voorproefje van de regen die de afgelopen periode hier ook huisgehouden heeft, alsmede een gigantische donderbui in Beieren (schijnt daar meer voor te komen) met zulke harde wind dat ik blij was dat ik geen boom of bliksem op mijn bliksem heb gekregen en de Autobahn meer op een bospad leek met takken en struiken alom.
Lang geleden dat ik daar gefahrd heb. Sinds mijn jeugd niet wieder.