Boekrecensie: In mijn dromen – Simone van der Vlugt

Voor mijn korte vakantie wilde ik, naast rust, groen en uitzicht op een meer, veel lezen. Er zou op mijn vakantieplek geen televisie zijn en slecht internet, reden te meer om veel te tekenen, te schrijven en te lezen. Ik nam twee ‘literaire thrillers’ mee van Simone van der Vlugt; De Reünie en In mijn dromen.

Ik was verbaasd. Ik was gewend thrillers te lezen van Jonathan Kellerman. Vooral Billy Straight vond ik een erg goed geschreven thriller. Eentje die zo goed geschreven was dat je het boek niet meer opzij kon leggen. Naast spanning leerde ik de personages goed kennen, wat een goede literaire thriller betaamt. Dat was met dit boek wel anders. Wat een teleurstelling zeg!

Het onderwerp dat uitgelicht wordt in ‘In mijn dromen’ is helderziendheid, een thema dat nu met alle Char’s en Derek Ogilvie’s ontzettend in de spotlights staat. Rosalie is op vakantie in Marokko met haar man en krijgt een nachtmerrie een paar dagen voordat ze terugvliegen naar huis. Ze voelt aan dat deze droom werkelijkheid wordt en smeekt haar man niet te vliegen en boekt zelf haar ticket om. Manlief vindt het onzin, moet bovendien weer aan het werk en reist terug. De volgende ochtend ziet Rosalie op televisie dat er inderdaad een vliegtuig is neergestort in Nederland. Je zou denken dat Rosalie, het personage met de nachtmerries, helemaal in de kreukels ligt en amper op haar benen kan staan maar verbazingwekkend snel is zij weer in de kapsalon aan het werk en is manlief vergeten.

Dat het boek een nogal rare wending krijgt zou voor de meeste lezers alleen maar handenwringend fijn zijn maar in het geval van dit boek heb je de neiging passages over te slaan. Natuurlijk droomt Rosalie nog meer en raakt ze op het spoor van een terroristisch bolwerk in Amsterdam en droomt hier zo specifiek over dat ze naar de politie stapt die natuurlijk geen bal gelooft van haar rare uitspraken.
En jawel hoor, we raden het al. De droom van een aanslag komt natuurlijk uit. Einde verhaal.

Het zou nog een boeiend boek kunnen zijn als ik meer te weten was gekomen wat er in Rosalie was omgegaan. Het blijft erg aan de oppervlakte, zelfs het gemis van haar man komt niet of nauwelijks aan de orde, laat staan dat ze een trauma te verwerken heeft omdat haar man omgekomen is door een vliegtuigongeluk die zij notabene in haar droom voorspeld had. Volgens mij zou zoiets niet in je koude kleren gaan zitten, maar misschien is Rosalie een keiharde.
Ik las hierna, helaas, van dezelfde schrijfster, het boek De Reünie. Dat begon gelukkig goed, maar verzwakte helaas vrij snel. Ook hier vond ik er te weinig diepgang, geen gevoel met de karakters en bovendien een plot waar ik weinig mee kon.

Ik vind het vreselijk als ik een boek lees waar ik een rotgevoel aan overhou. Doe mij de volgende keer maar weer een ouderwetse Jonathan Kellerman!

, , , , , ,

One Response to Boekrecensie: In mijn dromen – Simone van der Vlugt

  1. Maup augustus 19, 2011 at 6:10 pm #

    Ik heb nooit iets van Simone van der Vlugt gelezen, en dat blijft denk ik zo.
    Hulde aan de boekrecensie. Je beschrijving van het boek zegt me genoeg.
    Helderziendheid is op zich een erg interessant thema maar zoals je uitlegt wordt de hoofdpersoon Rosalie te weinig uitgelicht met een knagend rotgevoel als blijvend gevolg.

    De vreemdste ‘wending’ aan het fysieke boek vind ik dat de naam van de auteur op de omslag groter vermeldt staat dan de titel. AKO-fratsen.

Hofstijl, het laatste woord uit Den Haag