Dagboek van een postbezorger in de Schilderswijk, Deel 6 Mens of postbezorger

Bij het inwerken legde mijn mentor me uit hoe je met de stickers moest omgaan. ´Nee nee is duidelijk dan willen mensen geen reclamefolders en geen huis aan huis. Nee ja dan willen ze geen ongeadresseerd drukwerk, maar wel huis aan huis. Deze folders zijn huis aan huis dus dan kun je ze met een gerust hart door de bus doen. Ja ja ten slotte dan mag je ongestraft alles door de bus doen.´ ´Echt alles?´, vroeg ik. ´Ja echt alles´.

Een paar keer per week krijg ik naast geadresseerde post stapels ongeadresseerd drukwerk mee. Mijn eigen brievenbus heb ik hier tegen beschermd met een sticker en verschillende malen heb ik postbodes achtervolgd met reclamefolders, die ze toch bij mij in de bus hadden gestopt.

Ik heb nu zelf ook al een paar keer de vergissing gemaakt, dan zag ik terwijl de folder van de C1000 door de gleuf gleed bij nummer 15 de sticker. Aanbellen om de folder terug te nemen gaat me te ver. Ik kijk wel altijd even om of er iemand achter me aan komt, zodat ik mijn excuses kan aanbieden en begrip tonen voor zijn/haar weerzin tegen reclamefolders.

Als mens ben ik tegen deze massale papierverspilling. Wanneer mensen de aanbiedingen willen weten van AH, Kruidvat of C1000 dan gaan ze er maar heen of surfen even naar de website. Om daar nu bomen voor te kappen, inkt voor te verspillen is onzinnig.

Als mens en nadrukkelijk niet als postbezorger vind ik dat reclame in het algemeen propaganda van de ergste soort is. Te vergelijken met Stalin en andere bekende dictators, met de propaganda die ze maakten dan niet met hun dodelijke ideeën. In de dictatuur van het geld waar wij leven, wordt de propaganda ingezet voor een ziekelijke consumptiedrift. Veel, meer, meest en nog meer. We mogen nooit genoeg hebben want dan stokt de economische groei en dan is het crisis. Niemand die ook maar oppert dat we wanneer we niet meer in uit elkaar spattende zeepbellen willen leven, we naar een ´economie van het iedereen genoeg om goed te kunnen leven´ moeten streven.

Weet u hoeveel soorten boter er bijvoorbeeld zijn, hoe ze allemaal smaken en waarom u altijd de boter koopt die u koopt. Waarom niet gewoon boter, margarine en halvarine. We weten allemaal dat Eneco geen betere energie levert dan Oxxio en dat bij het openbaar vervoer de trein gewoon van A naar B moet en de post… De post die moet bezorgd worden door de PTT. Niets geen TNT, Sandd, VSP. Gewoon de PTT terug met echte postbodes die post sorteren en dan bezorgen voor een fatsoenlijk salaris. Geen reclamefolders, dat is geen post dat zijn verspilde bomen. Reclame is een symbool van de hebzucht in deze wereld en het zorgt ervoor dat we voortdurend kopen wat we niet nodig hebben.

Alles wat in mijn tas zit gaat of bij iemand door de deur of gaat retour afzender in de TNT brievenbus. Punt. Daar ben ik heel rechtlijnig in. Als mens zou ik maar wat graag een keer alle reclamefolders retour afzender willen sturen. Als postbezorger zoals gezegd en nu nogmaals, zorg ik dat alles door een deur bij iemand op de mat eindigt.

Als mens én postbezorger wil ik mensen graag hierbij vragen om te zorgen dat iedere deur in Nederland voorzien wordt van een nee, nee of nee ja sticker. Of liever nog de stickers van Loesje die zijn het leukst: “Als u geen reclamedrukwerk door mijn brievenbus gooit zal ik uw vingers niet afhakken” En zo is het. Het risico van afgehakte vingers is zo al groot genoeg, voor postbezorgers.

foto afkomstig van http://arnhem.dichtbij.nl

, ,

8 Responses to Dagboek van een postbezorger in de Schilderswijk, Deel 6 Mens of postbezorger

  1. madbello september 2, 2011 at 12:37 pm #

    ”We weten allemaal dat Eneco geen betere energie levert dan Oxxio en dat bij het openbaar vervoer de trein gewoon van A naar B moet en de post… De post die moet bezorgd worden door de PTT. Niets geen TNT, Sandd, VSP.”

    Helaas heeft de politiek zich laten gijzelen door de marktwerking en alles wat van ons was in de uitverkoop gedaan.

  2. Jacob Cats september 3, 2011 at 7:33 am #

    Populistische kretologie.
    Wat politici en hoernalisten uitbraken is veel erger dan reclame.

  3. Harry september 3, 2011 at 8:02 am #

    Wanneer je dat vindt, verwacht ik natuurlijk van jou argumenten en geen populistische kretologie terug 😉

  4. Jacob Cats september 3, 2011 at 9:28 am #

    Dat politici en jourrnalisten (van de mainstream media) continu vuurtjes maken en/of opstoken acht ik toch bekend. Tot en met stigmatisering en oorlogszuchtige taal.
    Daarnaast houden ze stelselmatig vriendjes/machthebbers/zakkenvullers uit de wind.
    Om dan reclamefolders “propaganda van de ergste soort” te noemen, begrijp ik niet direct.

  5. Harry september 3, 2011 at 10:27 am #

    Dat reclame de brandstof is voor een wereldwijde nietsontziende consumptie- en verspillingsmachine leek mij bekend. Dat kostbare grondstoffen en bijv vruchtbare grond gebruikt
    worden voor luxe en nutteloze producten terwijl aan de andere kant mensen daar niet meer de beschikking hebben voor het verbouwen van hun eigen voedsel, voor hongerlonen moeten werken om al die luxe betaalbaar te houden achtte ik ook bekend. Dat we als maar moeten groeien, meer moeten willen, hongerig moeten blijven naar nieuwe producten daarvoor is die propaganda. En die machine is machtiger dan lokale, nationale, zelfs europese politici en journalisten. Dat is slechts het voetvolk van de vrije marktdoctrine.

  6. Harry september 3, 2011 at 10:47 am #

    PLus dat ik als columnist soms de vrijheid neem om een beetje te overdrijven en wanneer ik voor een berg reclamefolders sta als postbezorger die neiging alleen maar toeneemt.

  7. Jacob Cats september 3, 2011 at 5:56 pm #

    Fan van Stalin?

  8. Harry september 3, 2011 at 6:04 pm #

    Nee van Morrissey en Attilla the Stockbroker.

Hofstijl, het laatste woord uit Den Haag