Overvallen: ze komen dichtbij

De achterpagina van het Haagse katern van het AD, donderdag 22 september 2011

De achterpagina van het Haagse katern van het AD/HC, donderdag 22 september 2011

Altijd gaat er een lichte huivering door me heen, als ik lees over een overval. Het lijkt me de ultieme nachtmerrie als dat je overkomt. Dat je het gevoel nooit meer kwijtraakt nergens meer veilig te zijn.

En het komt dichterbij. Zo dichtbij, dat het wel lijkt of iedereen aan de beurt komt.

Een paar weken geleden een boutiquehoudster in de binnenstad, die ik bij toeval ontmoette en die er uiteindelijk nog vrij ongeschonden van af kwam.

Maar nu lees ik een bericht over een schrijfster/journalist, die in 2003 een paar keer heb ontmoet naar aanleiding van een expositie bij Combifocus op het Goudenregenplein. Daar ben ik ook nog thuis geweest.
Een woning in de Vogelwijk. De wijk waar ik ben opgegroeid. De laatste plek waar ik zoiets verwacht. En er was niets te halen. Haar partner werd bij de overval ernstig mishandeld.
Soms lijkt het wel – als je de berichten leest – dat je het meeste risico op geweld loopt, als je niets in huis hebt. En lijkt het wel of je hier zelf ook niet aan ontkomt.

Ik vraag me af wat andere bezoekers van Hofstijl met overvallen hebben. Heb je preventieve maatregelen genomen? Is het je al eens overkomen? Hoe heb je het verwerkt? Hoe ben je geïnformeerd over het onderzoek, de daders, de straffen?
Reacties welkom, dus.

> Tegenwoordig is het AD met al haar edities ook online te lezen. Je moet wel een abonnement hebben. Als je op de datum klikt en inlogt kom je er.

One Response to Overvallen: ze komen dichtbij

  1. Maurits september 23, 2011 at 11:00 am #

    Ik ben twee maal overvallen met een mes op mijn keel. De eerste keer was in 1988 in Barcelona. Dat waren typische steegrovers die het op mijn rugzak hadden voorzien. Toen ze die hadden kon ik rustig weglopen. Dat deed ik niet, ik rende. Was behoorlijk aangeslagen en doodsbang.
    Toch viel dat allemaal mee. Men had wel een mes maar het was duidelijk dat ze niet van plan waren te steken.
    De laatste keer was anders. Een kleine 3 jaar geleden. Het was hier in Nederland, in de trein tussen Hollands Spoor en Moerwijk. Ik werd gezakkenrold op het balkon en toen ik dat merkte en achter de boef aan wilde pakte een tweede me bij mijn schouder en draaide me letterlijk een mes in de keel. Hij siste in mijn oor dat hij me zou vermoorden. Ondertussen pakte hij mijn camera af. Toen de trein stopte bij station Moerwijk sprongen ze er, samen met een plotse derde uit.
    Fysiek heb ik aan deze overval niets overgehouden, wel heb ik me nog erg lang behoorlijk onveilig gevoeld in trein en tram. Met een muziekje op de oren zul je mij niet meer zien op dat traject. Ik wil altijd alert blijven.
    Over de tweede overval heb ik hier geschreven:
    http://mauritsburgers.blogspot.com/2008/10/i-was-mugged-no-more-camera.html

Hofstijl, het laatste woord uit Den Haag