DE BALANS; Democratie, nu even niet

De balans is een column waarin Harry Zevenbergen iedere week gebeurtenissen uit de Haagse actualiteit belicht. De column is iedere woensdag om 10.40 uur te beluisteren bij Studio Haagse Bluf (www.denhaagfm.com).

Iedere grote crisis, natuurramp, oorlog biedt volop mogelijkheden om de zaken vanuit dat dal nu eens heel anders aan te pakken. Het biedt de kans om grote veranderingen door te voeren.
Regeringen van de machtige landen in europa, de wereld, grote bedrijven, het IMF deze instanties zijn zich hier volop van bewust. Wij de rest veel minder.
Zo gaat onder dwang van het IMF en de EU heel Griekenland in de uitverkoop. De schulden van Griekenland worden als het ware overgenomen door de EU en het IMF Voor Griekenland betekent dat dat ze van de regen in een stortbui belanden. Veel van het publieke bezit zoals openbaar vervoer, gezondheidszorg, het postbedrijf, woningen, grond zal in handen komen van grote bedrijven. Om dit te doen moet in Griekenland de democratie voor een deel buiten werking worden gesteld. Want wie gelooft dat Papandreou vrijwillig van mening is veranderd over het referendum is wel heel goedgelovig. Daar is eerst een zeer intimiderende Frans/Duitse stoomwals over heen gegaan. Daarna moest de Griekse premier zijn plan intrekken en opstappen. Met de plannen van de IMF en de EU blijft Griekenland achter met meer schulden en minder mogelijkheden om deze ooit nog af te betalen. Wanneer de stofwolken opgetrokken zijn is Griekenland kortom niet meer van de Grieken.

Op deze manier zijn met de IMF/methode ook al vele Afrikaanse en Aziatische landen ‘opgekocht’. Zo maken lokale bedrijven, lokale boeren plaats voor Multinationals. Worden grote delen van de landbouwgrond nu gebruikt om het westen te voeden of om onze bloemen te kweken. Zo mag Shell samenwerkend met de Nigeriaanse dictatuur de olie uit de grond halen en worden ze door het leger beschermd tegen de woede van de lokale bevolking.
Maar voor ik de wereldproblematiek erbij haal. Terug naar Den Haag. Naar onze regering die braaf meewerkt aan deze grootschalige inbreuk op de Griekse democratie.

En natuurlijk hoor ik ook de geluiden van al die mensen, commentatoren die zeggen dat de Grieken het er zelf naar gemaakt hebben. Voor een deel hebben ze gelijk, want er is een groep Grieken die schuldig is aan de ontstane situatie en er van geprofiteerd heeft. Maar deze Grieken worden niet getroffen. Voor het overgrote deel hebben zij hun kapitaal veilig op een Zwitserse bankrekening staan. Na iedere crisis wordt een kleine groep mensen rijker. Er is een relatief kleine groep die nooit een stap terug hoeft te doen. Integendeel zij hebben, ook al zullen ze dat nooit toegeven, belang bij rampen en crisissen. Zij kunnen zoals altijd weer en sprong voorwaarts maken. De cijfers wijzen uit dat ook tijdens deze crisis de rijkste 2% van de wereldbevolking zijn bezit weer vergroot heeft. Deze kleine groep bezit ondertussen ruim meer dan 50% van de welvaart. In Nederland bezitten de mensen die in de Quote 500 staan samen 238 miljard euro. Bedenk dan even dat wij en niet zij 18 miljard moeten bezuinigen. Wanneer we van die 238 miljard door een speciale belasting 220 miljard zouden maken hoeft deze elite geen boterham minder te eten. Het volgende jaar is hun kapitaal zonder inspanning al weer aangegroeid.
Er zou op de buurthuizen, bibliotheken, de gezondheidszorg, onderwijs niet hoeven te worden bezuinigd, wanneer we vandaag nog een ‘pluk de rijken’ belasting invoeren. We kunnen Merkel en Sarkozy niet langs sturen op het Binnenhof, maar we kunnen wel samen langs gaan. Noem het Occupy, noem het terechte verontwaardiging, noem het een goed gesprek, noem het een spontaan referendum waar niemand om heen kan. Maar reken maar dat we als we met zijn allen langsgaan bij het Torentje en op het gemeentehuis, dat minstens evenveel indruk maakt als het bezoek van Sarkozy en Merkel aan Papandreou.

, , , , , , , , ,

One Response to DE BALANS; Democratie, nu even niet

  1. pieter november 11, 2011 at 1:30 pm #

    Dit is volgens mij precies het punt wat de Occupy-beweging wereldwijd maakt. Dat maakt ze – in mijn ogen – juist zo sympathiek.

Hofstijl, het laatste woord uit Den Haag