Het ministriële Kamp-syndroom

Het Kamp-syndroom: Hoe asociaal en arrogant kan je zijn als minister van Sociale Zaken? Zeker wanneer je je eigen sociale wetgeving niet kent?

De ramen staan hier nu open om even af te koelen en stoom af te blazen, heel veel stoom af te blazen naar aanleiding van de aflevering van Pauw en Witteman (15-12-2011: zie a.u.b. uitzending gemist). Het gaat mij hier over de ongefundeerde en ongenuanceerde uitspraken van minister Kamp.

Even terug in de tijd. September 2007. Begin van “een crisis”. Beurzen storten in elkaar. Iedereen houdt een jaar de adem in. Politiek en financiële wereld verkondigen dat het maar tijdelijk is. “Niets aan de hand- scenario”. Het bedrijfsleven (met name het MKB) heeft nog genoeg vlees op de botten om de klap op te vangen om 2008 door te kachelen. Grote bedrijven grijpen hun kans om van overtollig personeel af te komen. Paar honderd hier en een paar duizend daar (de CEO’s van die ondernemeingen weten kennelijk al iets wat wij niet weten).
In oktober van 2008 blijkt dat bijna alle grote banken, inclusief De Nederlandse Bank, dik in de problemen zitten vanwege bewezen woekerpraktijken met financiële producten die ze zelf niet eens meer begrepen. Een zinkend vlot dat in alle haast wordt vlotgetrokken door de overheid (Balkenende en Bos en Wellink). De solvabele bank-spelers krijgen niets. De brokken-bankiers krijgen tientallen miljarden om hun wonden te likken en te verbinden en onderwijl gaan de bonus-uitkeringen aan bewezen blunderende CEO’s en andere bestuursleden onverminderd door. De economie heeft – zoals dat heet in politieke termen- een positieve opleving in 2009 en half 2010. Een schijn-opleving. De “banken-herfinanciering en reorganisatie” heeft weinig goeds in petto voor MKB-ondernemers en particulieren. Ze zijn druk bezig hun eigen, oude positie weer te veroveren, vegen het zweet van hun voorhoofd en gaan vrolijk verder op de oude voet. En niet alleen de banken. Ook de pensieonfondsen en verzekeraars.
Anno eind 2010. Ierland, Griekenland, Portugal, Italië, Spanje…. landen zwaar in de problemen. Dat zag niemand aankomen? Dat wist geen enkele bankier? Dat wist geen enkele premier of minister van financiën in de EU of erbuiten. Dat wist zelfs niet de president van de ECB of het IMF?………………
Wisten ze het wel, dan zijn het allemaal lieden die deel uitmaken van een systeem waarvan wij (nog) geen weet hebben. Wisten ze het niet, dan zijn het on-professionele, incompetente en zeer onbetrouwbare mensen die het niet waardig zijn functies van dergelijke aard te vervullen.

Het is half december 2011. Ik ben zelfstandig ondernemer in marketing, communicatie en sales. En ik spreek regelmatig mijn opdrachtgevers en andere ondernemers. Merendeel MKB’ers. Ondernemers die jaren lang hebben geïnvesteerd om een goed bedrijf op te bouwen met goede en innovatieve producten en hun medewerkers aan het werk (moeten) houden. Ondernemingen waar de Nederlandse samenleving op draait als het gaat om werkgelegenheid en belastinginkomsten.
De grote ondernemingen hebben nu hun ontslaglijstje voor 2012 al klaar liggen in politiek Den Haag en diezelfde ondernemingen betalen in Nederland nauwelijks tot geen cent vennootschapbelasting. En dat ter zijde.

Het politieke pluche loopt in alles achter de feiten aan. Minimaal een jaar en dan ben ik optimistisch gestemd. Ze zijn echt niet geïnteresseerd in wat er in de maatschappij gaande is. En uitzonderingen zijn er ook niet meer! Politici en beleidsmakers zijn “volgers” en “risico-mijdend papier schuivend volk” dat niet in staat is van een kwartje een euro (gulden) te maken! Van hen kan je niets van verwachten als het gaat over een toekomst-visie of over jouw dagelijks werken en leven.

Citaat van Ben Okri, schrijver: “De nieuwe vrijheid die wij op ons moeten nemen, is de vrijheid om voor onszelf te denken en ons denken niet langer te delegeren aan één of andere politicus of intellectueel!”

Terug naar minister Kamp hedenavond. Met als inzet al het eerder geschrevene. Hij waarschuwt voor meer werkloosheid (er was/ is toch niets aan de hand?).
Volgens hem, moet je, indien je nu werkloos wordt en in aanmerking willen komen voor een WW-uitkering, meer flexibel zijn. Een baan aannemen in Noord Groningen. Desnoods onder je niveau. Voor een maand of zes. En dan ook maar verhuizen – bijvoorbeeld – vanuit Brabant naar daar!
En hier komt het, zijn letterlijke quote: ……”Al die Oost Europeanen uit Polen, Tjechië, Slowakije, Bulgarije, Roemenië nemen ook de moeite om hier te komen werken……!”

Ter illustratie en als voorbeeld.
Meneer A heeft 35 jaar in loondienst gewerkt bij een grote onderneming. In z’n laatste functie als manager logistiek. Hij wordt op z’n 53-ste eruit gereorganiseerd (= ontslagen). Laatst genoteerde salaris € 65.000,- bruto per jaar, inclusief pensioen-voorziening en de rest aan emolumenten.

Volgens Kamp moet deze man de flexibiliteit opbrengen om, als het kan, een kut- baantje aan te nemen in plaats X, desnoods voor een maandje of zes!
Na afloop van die zes maanden heeft hij nog slechts recht op WW ter waarde van het minimum: maximaal 3 maanden van het laatst genoten salaris. Daar zit Meneer A in negorij X. Met NIKS!

En Meneer A wordt over dezelfde KAM(P) geschoren als economische “vluchtelingen” uit het Oostblok. Die komen hier. Hebben geen enkel arbeidsverleden. Hebben nooit een gulden of euro belasting en sociale premies afgedragen. Betalen ook geen wegenbelasting. En met een gefingeeerde vaste verblijfplaats (=adres) kunnen ze opteren voor een bijstandsuitkering!

Beste Kamp, je loopt nu tegen de lamp. Ik mag hopen dat je daarmee een stukje licht meeneemt!
Destijds bij defensie tegen een verdwaalde kogel oplopen, is je bespaard gebleven!

Coen Verharen, alias CoenSt.

, , , ,

3 Responses to Het ministriële Kamp-syndroom

  1. pieter december 17, 2011 at 12:13 pm #

    Misschien een lichtpuntje? De lampen in de vergaderzaal van de tweede kamer vallen tegenwoordig spontaan naar beneden, dat kan geen toeval zijn.
    Ik begrijp je woede voor de volle 100% maar toch zitten lieden als Kamp op deze plek omdat politieke partijen democratisch gekozen zijn.

  2. Jacob Cats december 17, 2011 at 12:52 pm #

    Wij hebben Kamp gekozen.
    Of: Democratie is een farce.

  3. Geertje december 17, 2011 at 9:37 pm #

    Wat dacht je van al die MKB bedrijven die tijdens de crisis allerlei subsidies hebben opgestreken (deeltijd WW, studie voor werknemers e.d.) die nooit gecontroleerd zijn door de staat, dus de bevolking tonnen hebben gekost en derhalve weggegooid geld zijn geweest?
    Slecht huishoudboekje!

    Ja, ook ik kan me kwaad maken om de zienswijze van Kamp.
    Hoe kan je iemand voor een ‘nietszeggende’ baan laten verhuizen, ook als je bijvoorbeeld schoolgaande/studerende kinderen hebt; waar haal je uberhaupt het geld vandaan als je al weinig hebt?
    Er zijn echt grenzen aan acceptatie van werk. Al kan ik me voorstellen dat je ook zelf je grenzen wat moet verbreden.

Hofstijl, het laatste woord uit Den Haag