Ouwejaah in een groot dorp

vuurwerk

foto: Marco Raaphorst

De laatste tijd heb ik heel veel programma’s zitten kijken over oud en nieuw in Den Haag. Over kerstbomen rauzen, over autobanden, over matpartijen tussen de KPL [knokploeg laakkwartier] en de RO [rijswijkse onderwereld] en natuurlijk over matpartijen tussen wauten en de de rest van de stad. Een stad die koorts had, een stad die kookte en een stad die ik mis. Een tijd die ik mis en een gevoel dat ik mis.

Ik weet t het is goedkope weemoed en heimwee. Verlangen naar oudejaarsavonden waar mensen zich een halve of een hele beroerte zopen nadat ze hun hele uitkering aan vuurwerk hadden uitgegeven.

Zo kan ik me een jaarwisseling herinneren bij vrienden in het Statenkwartier ergens halverwege de jaren 90 waar de buren zoveel illegaal vuurwerk afstaken dat je er een weeshuis van te eten had kunnen geven. Er was een miljoenklapper die ondersteund door ijzerdraad tussen lantarenpalen meerdere malen de straat overstak en toch zeker een kwartier bulderde; ik zal nooit de gezichten van beteuterde vaders vergeten die met vuurwerktasjes van de plaatselijke ijzerhandel samen met hun kinderen ongeduldig stonden te wachten tot die teringherrie eindelijk was afgelopen.

Zomaar wat jaren later bij de Schipborgstraat kwam er van alles voorbij: coke, speed, veel te veel drank en vuurwerk maar ook een spontaan vuur. Dat maar groter bleef worden omdat iedereen die nog oude kankerzooi kwijt moest spontaan kwam doneren. Sommige mensen gooiden zelfs sleutels van het balkon en riepen hun huisnummer en het meubelstuk waar ze vanaf wilden. Man we hebben bij wildvreemde mensen hele bankstellen uit kelders staan trekken. De sleutels gooiden we weer netjes bij ze in de brievenbus. We hadden net een sloopcaravan het vuur opgesleept toen de brandweer samen met een busje mobiele eenheid besloten dat t uit de klauw begon te lopen en wilden blussen. Mensen om me heen trokken straatstenen los en anderen pakten einden hout en weet ik wat nog meer… Overbodig te zeggen dat er die avond niets geblust is en we weer lekker van ons fikkie konden genieten.

Met heimwee denk ik ook terug aan de zuipfestijnen die we met oudjaar hielden in jeugdsoos Easy Livin’ aan de Schependreef. Met soms meer dan 150 mensen in een zooitje tot clubhuis verbouwde kelderboxen doopten we het nieuwe jaar met drank. De muziek en het feest ging oorverdovend door tot vroeg in de morgen. We wisten immers dat de politie het rond de jaarwisseling te druk had om achter geluidsoverlast aan te gaan.

Het meest verlang ik toch naar oud en nieuw in mijn eigen Joetonstraat veel eerder in mijn kindertijd in de jaren zeventig. Daar stonden we opgewonden en ook wel een beetje bang tussen al dat harde vuurwerk te wachten en hopen dat de vuurspuger nog kwam. Dat was een voor de rest van het jaar onzichtbare man die met ouwejaar de straten onveilig maakte gewapend met een fakkel en een blik benzine.

Ik heb geen heimwee naar het geweld maar wel naar dat vrije gevoel dat wij voor die ene avond per jaar een beetje de baas waren op straat.

Snaaijbaard, 28 december 2011

, , ,

9 Responses to Ouwejaah in een groot dorp

  1. Radio De Kockstraat december 29, 2011 at 8:54 pm #

    Nou zeker, Snaaij, nou zeker!,

    En dan de dag nadien!

    Uitgebrande houten kaarsenstandaards, zo van de braderie op de Paul Kruger’.

    Poedersuiker als ´n zoutkorst over gedrochten van zelfgebakken oliebollen.

    Shagrestanten in een knoerhard gedroogde laag Vieux van De Kuyper op het politoer van de huiskamertafel met daaronder lectuurmand met leesmap. Mam zal met ’t plamuurmes, dat normaliter aan een henneptouw in de ren van de duiventil boven de donkerhokken hangt, tot een bij voorbaat vaststaand zweten, in de weer moeten om ´t allemaal weer los te wrikken; de zonnebril op d´r gok die ze normaal gesproken op zondagmorgen nooit draagt.

    En pap zal moeite moeten doen om niet te hoeven uitleggen dat z’n Sauer is afgegaan in de zwartgranieten gootsteen.

    En daarna zal er een nieuwe tafel moeten komen. En wat nieuwe rookglazen
    plankjes in de minibar van het driedelig wandmeubel. Waar zal anders de schimmelgroene stapel giro-afschrijvingen moeten staan?

    Vanaf nieuwjaarsdag moet tenslotte alles beter worden.

    Of we laten ’t zo.

    Tot de tijd dat we ’t trekken.

    Effe bellen voor bakkie binnenkort voor week twee of drie van januari?

  2. Raaphorst december 29, 2011 at 10:29 pm #

    Ik woonde ooit aan de Zwaardvegersgaarde boven een Ijsalon. Tijdens een oud-en-nieuw ging de ijsco-kar richting ‘vreugde’vuur. Fikte volledig uit. ME hadden we toen ook een paar jaar voor de deur. Voor ons raam lag een parkeerpleintje waar niemand parkeerde tijdens oud-en-nieuw.

    Wat Nederland met vuur en geknal heeft, ik voel ‘m niet. Heb jaren geleden in Parijs oud-en-nieuw doorgebracht bij een Mexicaan. Goed vreten en champagne wegkegelen. wil ik nog ’s doen. Kan je de volgende dag nog ff bij Jim Morrison en co op bezoek…

  3. Vick december 29, 2011 at 11:29 pm #

    Hee Snaaijbaard,

    Man ik zat al met smart te wachten tot de dag die komen gaat op een weerzin wekkend verhaal van mijn grote vriend Snaaij. Tof man heb nog 3 jaar in de Naarderstr gewoond, en ieder jaar het zelfde vreugde vuur. Ik spreek je snel weer man, thks voor je smsje. We moeten snel weer een biertje pakken. Laterssssss.

  4. Snaaijbaard december 29, 2011 at 11:52 pm #

    Thanks allemaal. Maarre Vick kennikjou?? Enzoja wie ben je ookalweer

  5. Snaaijbaard december 29, 2011 at 11:57 pm #

    Sorry ik snappum en nog gefeliciteerd met je verjaardag

  6. MobyDirck december 31, 2011 at 12:32 am #

    Mooi Haags verhaal. Ik heb ook nog wat herinnerigen. Als kind in de jaren zestig vierden we oud en nieuw altijd thuis op de Juliana van Stolberglaan in het Bezuidenhout. Vanwege de gezellige buren die allemaal bij ellkaar kwamen na middernacht bij de familie Steggerda. Die hielden dan altijd open huis. Pa Steggerda -Nico- was de eigenaar van het Biljartpaleis in de Wagenstraat. In de oudejaarsnacht organiseerde hij in de achterkamer voor iedereen van de laan een roulette met echt geld. Een barkeerper was de croupier. Het huis helemaal vol, veel champagne, muziek, oliebollen en frituur. Gezellig, ook als kind met al die uitgelaten drukte ’s nachts. En toen nog wel behoorlijk gefixeerd op vuurwerk.

    In de jaren zeventig maakte ik het mee in Benoordenhout. Ook daar waren straatbendes actief om kerstbomen te verzamelen voor een oudejaarsvuur. Ik heb een een keer meegedaan met kerstbomen-rausen met de boys van de Sadeestraat. Bennie Aartsen. Mijn fascinatie voor vuurwerk en open vuren was toen al aardig getemperd.

    Nog later, in de jaren 80, woonde ik in het hartje van de Schilderwijk. En ja dat was wel even andere koek rond middernacht. Tientallen aso’s met matjes en trainingspakken die met een biertje in hun hand gebiologeerd in een vuur op straat stonden te staren. Op het Hannemanplantsoen gingen de massa’a autobanden en pallets in vlammen op. Op diverse kruispunten in de Schilderswijk werden auto’s een vuur ingeduwd. Ik toen ook een keer -eind jaren tachtig- speciaal thuisgebleven omdat allle grote vuren verboden werden. De gemeente had toen zelf op het Hannemanplantsoen -waar het beeld van het werkpaard van de Schilderswijk staat- een groot sier- en knalvuurwerk georganiseerd. Het was gigantisch, imponerend en het kostte wat, maar het miste de gebruikelijke en rituele sfeer van vroegah. Ik weet niet hoe het er nu aan toegaat.

    Den Haag heeft wat met vuur en pyromanen. Als je in de oudejaarsmorgen door de Schilderswijk liep of fietste wist je niet wat je zag, kwa apocalyptische, smeulende vuurbergen. Op Scheveningen bij de Woeste Hoogte weten zer nu vast nog raad mee.

    Ik moet ook denken, eiind jaren tachtig, aan een zwarte oudejaarsnacht in Den Haag toen voor de deur van discotheek de Nastasta op het Spui, een bekende portier werd doodgeschoten. Ik kwam er vaak, toen net niet, maar velen die ik kende waren wel binnen toen het gebeurde. Een inktzwart drama en tragedie. Maar er is ook nieuwjaarsdag. En voor de nieuwjaarsborrel kroop ik in de middag uit bed, de kater verwerken, douchen en weer de deur uit. En dan rond borreltijd naar Lokaal Vredebreuk in de Paapestraat. Een vaste, aangename traditie. Misschien doen ze dat nu nog wel.

    En nog altijd luister ik in de oudejaarsnacht een keer naar het radionieuws om te horen hoe het in Den Haag is gegaan. Het is de laatste jaren geloof ik redelijk rustig. Doe ook rustig aan en een prettige jaarwisseling voor alle Hofstijlers..

    Mazzel!

    • Raaphorst december 31, 2011 at 9:56 am #

      Ja de borrel bij Vredebreuk is er nog. En daarna door naar de Bieb. Paar jaar gedaan. Gezellig. De borrel van Juut van de Oude Mol is volgens mij nog een dagje later. Menig Hagenees denkt aan het einde van de 1e week dat het al 2013 is.

  7. Vick december 31, 2011 at 6:50 pm #

    Ja tuurlijk ken je mij denk ff na man, tjonge dat valt me weer VET van je tegen plopper.

Trackbacks/Pingbacks

  1. Knallen volgen elkaar sneller op … « HAGAZ!NE - december 31, 2011

    […] op een nieuw jaartal moeten oefenen: 2012. Het zijn van die momenten dat je weer toeleeft naar de jaarwisseling die toch altijd weer gepaard gaat met spanning. Zeker als ik mijn joggen aan het einde van de […]

Hofstijl, het laatste woord uit Den Haag