Noodlijdende gemeenten

Vorige week bereikte mij via het TV nieuws – het was een tussen neus en lippen door itempje – dat een groot aantal van de Nederlandse gemeenten financieel in de problemen zit. Heb er nadien niets meer van vernomen via de gedrukte media. Iets dat me bevreemd, want ik vind het een nogal zorgwekkende situatie.

De financiële problemen – zo blijkt – zijn ontstaan doordat gemeenten zijn gaan speculeren annex beleggen. Het spaar-debacle (lees verlies) van diverse gemeenten bij de I-Save bank ligt nog niet zolang achter ons (tientallen miljoenen euros verdampt). En er werd / wordt op speculatieve gronden grond aangekocht. Voor woningen en bedrijfspanden. Die gezien het onzekere economische klimaat voorlopig het licht niet gaan zien of – voor zover ze al gebouwd zijn – om dezelfde reden niet verkocht / verhuurd worden. Kortom alom tekorten op de begrotingen. En dat zijn begrotingen die qua inkomsten geheel afhankelijk zijn van gemeenschapsgeld. M.a.w. belastinggeld van de burger. Direct of indirect geïnd.

Voor de gemeenten, geconfronteerd met de rode cijfers, is de oplossing even simpel als onrechtvaardig. Door het verhogen van de gemeentelijke belastingen wordt het begrotingstekort aangevuld. De verliesgevende speculatiedrift van B&W wordt afgewenteld op de belastingbetaler. Stel dat B&W van een gemeente überhaupt een winst zou hebben hebben geboekt; zie je die als bewoner dan terug in een restitutie van gemeentebelastingen?

B&W, de overheid in z’n geheel, al die ambtenaren betaald door de belastingbetaler horen niet te speculeren met gemeenschapsgeld. Dat is niet hun professie en daar worden ze niet voor betaald. En wanneer ze zo graag willen of denken succesvol te kunnen speculeren; laat hen dan solliciteren naar een job bij een bank, verzekeraar of pensioenfonds!

En gaat het daar mis…soi…. het is makkelijker als burger om van bank te wisselen, dan te verhuizen naar een andere gemeente!

, , , , ,

3 Responses to Noodlijdende gemeenten

  1. madbello januari 16, 2012 at 9:17 am #

    Gemeente Den Haag spaar 100 miljoen euro per jaar boven op de 1.400 miljoen (1,4 miljard) die het al in reserve heeft gespaard. Hoezo noodlijdend?

  2. Roel Wijnants januari 16, 2012 at 9:20 am #

    De gemeente krijgt altijd gelijk
    en wij staan in de zeik

  3. Jerry Snellink januari 16, 2012 at 9:29 am #

    Het kopen van grond door gemeenten is niet eens zo’n slecht idee. Het voorkomt namelijk grondspeculatie door speculanten in aanloop van bouwprojecten. Wanneer grond in aanloop van een bouwproject van functie wijzigt (van bijv. agrarisch naar wonen) stijgt de waarde vaak fors. Speculanten weten dit en proberen vaak voor de functiewijziging grond aan te kopen, door het na de functiewijziging voor veel meer geld (dan bijv. een gemeente) te slijten. Met gevolg duurdere woningen etc. Als gemeenten weten dat een bouwproject in aantocht is, is het dus niet vreemd om alvast grond aan te kopen en deze vorm van speculatie te voorkomen.
    Het probleem is echter dat gemeenten in het verleden te gulzig waren met onrealistische bouwprojecten. Projecten zonder nut en noodzaak en vaak door een startende crisis economisch onrendabel. Dit realisme landde eerder bij de projectontwikkelaars die zich vaak uit projecten trokken dan bij de vele gemeenten – met bouwdriftige wethouders voorop – die grond bleven aankopen. Waardoor veel gemeenten met veel grond zat, waarop helemaal niet meer gebouwd gaat worden en dus redelijk overbodig en waarvan de waarde dus daalt. De waardedaling kan je nog even tegengaan, maar op een gegeven moment moet je gaan afwaarderen. Iets wat nu op grote schaal aan de hand is en waarbij een aantal gemeenten in financiële problemen (gaan) komen.
    Nu de bouwdrift van gemeenten mede dankzij de crisis is verdwenen, wordt weer duidelijk wat de echte behoefte is. Vaak is dit renovatie van bestaande bouw: verouderde woningen en leegstaande kantoren.

Hofstijl, het laatste woord uit Den Haag