DE BALANS; met dank aan de Iron Lady

De balans is een column waarin Harry Zevenbergen iedere week gebeurtenissen uit de Haagse actualiteit belicht. De column is iedere woensdag om 10.40 uur te beluisteren bij Studio Haagse Bluf (www.denhaagfm.com).

Margaret Thatcher op het Hobbemaplein wachtend op tram 6, Thatcher in Scheveningen, Thatcher op het Buitenhof, Thatcher duikt overal op. Thatcher is een vrouw die als geen ander de mensheid in tweeën kan delen. Je houdt van haar of je haat haar. Van al mijn vrienden aan de andere kant van de Noordzee is er niet één die Thatcher niet haat. Wanneer je ze vraagt wat ze van Thatcher vinden, dan krijg je een tirade.
In de late jaren 80 was ik regelmatig voor lange tijd in Edinburgh, het was net nadat Thatcher de oorlog om de Falklands, een paar rotsen met schapen voor de kust van Argentinië, voerde. Na de oorlog met de mijnwerkers, die ze met één handtekening massaal werkloos maakte.

Het was het moment dat ze een nieuwe oorlog begon. De invoering van de Polltax, een onroerend goed belasting, die los stond van de waarde of de eigendomsvraag. Grootgrondbezitters en huurders van een kleine flat betaalden hetzelfde. De Schotten waren uitverkoren als proefkonijn, want voordat de Engelsen eraan moesten geloven werd de belasting eerst uitgeprobeerd op de Schotten.

De Schotten hebben per definitie moeite met alles wat uit Londen komt. Deze keer kwamen ze massaal in verzet en dan niet met een demonstratie hier, een manifestatie daar of een boze brief naar de krant. Natuurlijk hoorden die ook bij het repertoire, maar het ging veel verder. Het overgrote deel van de Schotten weigerde simpelweg te betalen. De regering dreigde met huisuitzettingen, koppelde stemrecht aan de betaling van de Poll Tax. Het hielp ze niet, het verzet groeide alleen maar. Wanneer de politie, vaak met tegenzin, bij een huis arriveerde, kwam de buurt in beweging en weerhield de politie van die ontruiming door de toegang tot het huis te blokkeren. Het waren geen linkse hobbyisten. Het waren studenten, bejaarden, huisvrouwen iedereen deed mee en toonde een ongekende onverzettelijkheid. Daar moet ik aan denken iedere keer wanneer ik de kop van Thatcher zie. En aan mooie liedjes die al aan haar dood gewijd zijn terwijl ze nog leeft. Zoals Tramp the dirt down van Elvis Costello, Thatcher on the Guillotine van Morrissey en een hele In memoriam cd van Chumbawamba die nu al te bestellen is, maar pas geleverd wordt wanneer de Iron Lady dood gaat.

De gedachte aan de onverzettelijkheid en de solidariteit (wie kent dat woord nog?) in het protest tegen de Polltax inspireert, het sloeg over naar Engeland en leidde tot de val van Thatcher. Het bewijst dat het kan, dat mensen samen ongewenst en onrechtvaardig beleid tegen kunnen houden. Niet in het stemhokje, maar in de eigen straat, eigen buurt, eigen stad. Wanneer het er echt op aankomt kan een regering tegen zo´n protest niets doen. Natuurlijk zijn er vele bewijzen van het tegendeel. Dat mensen zich tegen elkaar uit laten spelen, maar al te graag willen geloven dat er een zondebok is en daar hun woede op richten. Maar ik heb het idee dat veel mensen het gezeur over hoofddoeken en moslims een beetje zat zijn. Omdat meer en meer op gaat vallen hoe in Nederland iedere sociale zekerheid wordt afgebroken. De minimumlonen worden ondergraven, de zorgverzekeringen duurder, de eigen risico´s hoger, buurthuizen en bibliotheken sluiten. Mark Rutte is Thatcher niet, maar afbreken kan hij en het is aan ons of hij daarvoor de rekening moet betalen.

Margaret Thatcher the Soundtrack →

, , , , ,

One Response to DE BALANS; met dank aan de Iron Lady

  1. Roel Wijnants januari 22, 2012 at 9:36 am #

    Goed stuk wat weer herinneringen naar boven haalt die wat weggedoezeld waren .

Hofstijl, het laatste woord uit Den Haag