De totale Ferry

Gisteren las ik opnieuw het stuk ‘De totale Ferry’ van Peter Middendorp. Volgens De Pers een van de beste artikelen van de afgelopen 5 jaar (PDF). Volgens mij ook.

Peter vertelt zijn verhaal over de Haagse politieke journalistiek via hoofdrolspeler Ferry Mingelen. Ferry de man van het Binnenhof. De man die hard werkt en het een na het andere item uit zijn mouw lijkt te schudden. Heeft het altijd druk. Toch zat Peter meestal maar alleen op de perstribune van de Tweede Kamer. Hij mistte zijn journalistieke collega’s. En waar was Ferry?

Fleur Agema (PVV): ‘Hun weten niet eens wat kindermishandeling is!’

Agnes Kant (SP): ‘Armoede is ook een vorm van kindermishandeling!’

Rita Verdonk (VVD): ‘Ik ken anders genoeg mensen die prima kunnen rondkomen.’

Net een film. Much ado about nothing. Nooit wordt iemand echt kwaad. Politici en journalisten werken samen, wisselen quotes uit, sluiten deals, drinken samen bier in Nieuwspoort. Kortom: werken samen op diezelfde paar honderd vierkante meter. Als een goed huwelijk. Als een spelletje mind fuck. Dankzij 1 woordje: compromis.

Het cliché wilde: de journalist was objectief. Maar in werkelijkheid was hij iemand die op een staatsbeurs vier jaar naar een staatsinstelling ging om te leren hoe je de staat moet controleren, en dit de rest van zijn leven bij een door de staat gesubsidieerde omroep in praktijk bracht.

Doet me aan Amerikaans worstelen denken. Hulk Hogan. Dat niveau. Rutte met Wilders. ‘Doe zelf ff normaal man!’ zeggen en dan gewoon blijven lachen. Met je pak aan en je stopdas stevig aangedraaid. Zonder te zweten.

Het Binnenhof. Moes verkoopt er bij goed weer ijsjes. De kioskmevrouw ansichtkaarten. En in de hoek draait een politie-auto met sportvelgen van duizenden euro’s per stuk stationair, dag in, dag uit. Niemand die daar kamervragen over stelt.

[CC BY-NC foto: Roel Wijnants]