Leuke architecten met briljante ideeën: gladde stenen om op te vallen!

Een poos geleden, toen ik ’s avonds door treinuitval gestrand was op Hollands Spoor, liep ik in de kolere regen naar het Spui om daar vervolgens een bus langs me heen te zien rijden. Na wat zuchten liep ik in ferme pas richting Den Haag Centraal om daar een tram te pakken. Dat snelle lopen verging me al snel omdat er op de Turfmarkt en bij het Spui langs het Lucent Dans Theater mooie grote donkere antracietkleurige stenen liggen die een beetje heel erg glad worden bij de eerste beste regenbui, laat staan een fikse sneeuwbui. Welke idioot heeft dat bedacht? vroeg ik me toen strontchagrijnig af omdat ik bijna onderuit ging.

Nu las ik vanochtend een artikel in de Pers over geweldige, slimme architecten met de meest briljante ideeën om stations en dergelijke weer op te knappen en ze natuurlijk erg hip, cool en vet te maken. Ze vergeten alleen dat het ook nog functioneel moet zijn. Dat er mensen struikelen, vallen en botten breken, daar is blijkbaar niet over nagedacht. Luxe uitstraling, dat staat voorop!

De Pers meldt: ‘Nederland telt meer van dit soort ‘architectonische pareltjes’ die slecht tegen sneeuw en regen kunnen. Rond het Haagse stadhuis liggen Belgische hardstenen.’

‘Als het nat is, worden die stenen glad. Voor veel inwoners is dat ondertussen een fact of life’, zegt Milja de Zwart, woordvoerder van de gemeente Den Haag. Regelmatig gaan voetgangers en fietsers hier onderuit. Als inwoner weet je na een valpartij: uitkijken hier. Wie voor het eerst hier komt, kan nog wel eens verrast worden.’

Lijkt me een kwestie van niet normaal, toch? Ik ben op zoek naar verhalen over gladde stenen, struikelpartijen en lelijke valpartijen daar in de Turfmarkt. En ik ben op zoek naar de naam van die architect die dat heeft bedacht met z’n mooie pak aan achter een tekentafel met elke dag een nieuwe stropdas. Ik ben vóór burgerparticipatie, zeker als het om onze veiligheid gaat!

[Foto gemaakt door Westher.]

, , , , , , ,

4 Responses to Leuke architecten met briljante ideeën: gladde stenen om op te vallen!

  1. Kim februari 7, 2012 at 10:13 pm #

    Dacht ik even die-hard te zijn met mijn longboard over het spui te gaan. Regenachtige donderdag avond, half 10. Even heen en weer naar de supermarkt. Nou ik heb het geweten.
    Ik step om recht voor uit te gaan en mijn mede skater zei al ‘pas op!’.
    Voor hij bij de eerste P was, en mijn zenuwstelsel zijn eerste waarschuwing aan mijn brein kon geven, lag ik al gestrekt.
    Zeikes nat. Pijn. Maar gewoon op staan. En ofcourse, verder gaan!
    Het eerst volgende cafe naar de wc gegaan maar helaas, mijn linker zijvlak van top tot teen beurs!
    Laat ik maar niet uitleggen hoe het er een week later uit zag!

    Viva la architectuur!

    • karin r. februari 8, 2012 at 9:03 am #

      moet lachen omdat het op een hilarische manier is opgeschreven maar het is natuurlijk van de ZOTTE!

  2. Patrick Rasenberg februari 8, 2012 at 9:05 am #

    Het erge vind ik vooral dat die stenen een jaar na ingebruikname alweer kapot waren (en nog steeds zijn). Dus niet alleen glijdt iedereen daar uit, de kapotte stenen zorgen voor een erg armoedige openbare ruimte.

  3. Heide (@1espresso) februari 8, 2012 at 2:17 pm #

    Dinsdagochtend, rond 11 uur, op een regenachtige dag in november. Ik ben met de fiets onderweg naar het station. Ik fiets rustig over de Turfmarkt, geen haast want ik ben ruim op tijd.

    Ik ben onderweg naar een evaluatiegesprek met een klant en eenmaal bij de AH stuur ik mijn fiets ietsje naar links zodat ik om iemand heen kan fietsen. Dat gaat fout. In een non-gratieuze slowmotion actie “slide” plots mijn fiets onder mij vandaan en val ik, inclusief mijn nette kleding, zo onderuit. Ik klap nog net niet met mijn hoofd op de chique tegels. Van mijn schoen tot aan mijn oren, mijn linkerkant is doordrenkt van het water want de architect heeft niet bedacht hoe dat water daar weg kan lopen (hence de gladheid). Ik word overeind geholpen door geschrokken omstanders, mijn fietsstuur is dubbelgeklapt. Mijn lijf staat strak van het opvangen van de klap en daar heb ik fijn de rest van mijn dag last van (spierpijn, hoofdpijn).

    Eenmaal aangekomen bij mijn klant ben ik nog steeds aan linkerzijde doorweekt (niet zo chique). Ik krijg vragende blikken en mag fijn eerst uitleggen wat er is gebeurd.

    Prachtig, die stenen op de Turfmarkt. Heel chique. Maar het effect van die stenen is toch een stuk minder chique. Dank, Gemeente Den Haag. Jullie hebben nog mazzel dat mijn lijf de klap aan kon. Dat zal bij oudere slachtoffers vast niet het geval zijn.

    *noot: ik val NOOIT met de fiets. For the record.

Hofstijl, het laatste woord uit Den Haag