Wat een rommeltje

afvalbak

Toen ik een poosje geleden een wandelingetje maakte kon ik het niet nalaten hier en daar wat naar binnen te gluren. Zo keek ik op een keukentafel waar geen glas meer bij kon, zoveel rommel lag erop. Hier en daar ging er een deur open en kon ik zo een gangetje inkijken waar dozen en zakken hoog opgestapeld stonden. En ik zag een woonkamer waar de route van de bank naar de deur een paar meter langer dan normaal moest zijn vanwege de dozen en dingen die door de hele kamer opgesteld stonden. Of misschien stapte de bewoner over alle dozen heen; de woonkamer als een grote hindernisbaan.

Waar ik naartoe wil is het volgende. Je hebt ook De Nieuwe Minimalisten. Een nieuwe garde die beïnvloed is door Steve Jobs Leo Babauta, het ZEN Boeddhisme en eenvoudige vormen van leven. Je hebt ze erbij die een nomadisch bestaan leiden en in het bezit zijn van slechts 15 dingen. De Nieuwe Minimalist streeft slechts naar het hoogstnoodzakelijke, de rest kan hem of haar letterlijk gestolen worden. Onthecht terwijl men verre van verwaarloost of buiten het sociale leven staat.

Het is zo’n tegenstelling, die gewone gezinnen die alles maar blijven opstapelen versus die nieuwe golf van genoeg-is-meer-dan-genoeg mensen. Verder dan die constatering kom ik echter niet. Jij wel?

(CC BY foto: Marc Samsom)

, , , ,

5 Responses to Wat een rommeltje

  1. Kees februari 25, 2012 at 8:44 pm #

    Minder is meer. Back to basic. Constateren is er naar toe groeien. Je moet het beleven.

    • Raaphorst februari 25, 2012 at 9:52 pm #

      Okay, wordt vervolgd 🙂

  2. Kees februari 26, 2012 at 1:16 am #

    Leo Babauta mag het wel eens rustig aan gaan doen. He wants it all, maar je kan niet reageren. Reacties zijn waarschijnlijk “clutter” and he wants to keep it simple?

    • Raaphorst februari 26, 2012 at 9:08 am #

      Ja, heeft ook heel veel websites. Maar goeds, moet ik nodig zeggen 🙂

  3. Maggy Genç februari 26, 2012 at 12:51 pm #

    Tja, mijn stijl van leven is het niet, zal het nooit worden ook….

Hofstijl, het laatste woord uit Den Haag