Theaterrecensie: ‘Met alle respect’ van Theo Maassen

Nachtmerries in plaats van dromen

‘Met alle respect’ van Theo Maassen gezien in het AFAS Circustheater – 20-03-2012

Tot nu toe had ik nog nooit een stap in het Circustheater gezet, Nederlandse musicals hebben geen enkele aantrekkingskracht op mij. Tot nu toe was ik ook nog nooit naar Theo Maassen geweest. Zijn shows keek ik op tv en pas bij het zien van de laatste dacht ik die had ik wel in het theater willen zien. ´Met alle respect´ Maassen´s nieuwe show was dus een uitgelezen kans om beide leemtes te vullen.

Theo Maassen´s nieuwste programma is het verhaal van zijn midlifecrisis en die van Nederland en de Westerse wereld. Een zeer treffende vergelijking die uit wordt gewerkt met een bombardement aan theorietjes, gloedvolle betogen, tirades en veel goede grappen.

Theo Maassen is 45, een leeftijd waarop je, meent hij, het mooiste achter je hebt liggen. Je hebt je definitieve vrouw, je definitieve baan, je definitieve huis, kinderen en wat dan? In één moeite door praat hij Nederland en de hele Westerse beschaving een midlife-crisis aan. Het mooiste zou achter ons liggen. De dromen en de idealen als vrijheid, tolerantie, solidariteit die we als samenleving najaagden, hebben plaats gemaakt voor de kille mechaniek van het neo-liberalisme en de zogenaamde marktwerking.

De dromen zijn vervangen door collectieve nachtmerries, angst en xenofobie. De nachtmerrie van de ouderdom en de gebreken, de nachtmerries die ons sinds 11 september worden voorgespiegeld. Als goed voorbeeld van de angst voor alles wat vreemd is, gaf hij Volendam er van langs. Een plaats waar de PVV meer dan 50% van de stemmen haalde en dat in een dorp waar de enige mensen met een andere huidskleur de slachtoffers van de cafébrand zijn.

Naast flauwe, harde en vooral heel veel leuke grappen stelt Theo Maassen vragen die er toe doen. Waarom vinden we de vrouw van Dutroux een monster wanneer ze weet dat er twee kinderen in haar kelder liggen te verhongeren zonder dat ze ze eten geeft en laten wij volledig onnodig duizenden kinderen per dag van de honger sterven zonder ze te helpen? Zijn wij dan geen monsters alleen omdat die kinderen een stukje verderop liggen te sterven?

Het programma duurde zo´n twee uur, maar zo voelde het niet. Het enige minpunt als ik er dan toch één moet noemen is zijn obsessie voor sex. Het levert goede grappen op, maar ook teveel grappen die ´leuk´ zijn onder de douche na het voetballen maar niet in een cabaretprogramma.

Toen ik met de stroom de zaal verliet, viel me op dat er een nieuwe lentemodekleur is. Ik zag een tiental vrouwen in schreeuwend groene rokken, broeken en blouses lopen. Een kleur waarvan ik me niet kan herinner dat ik daar ooit eerder mensen in heb zien lopen en dat was terecht. Het is een kleur waar bomen, planten zich mee kunnen vertonen en het is goed voor de fotosynthese. Maar bij mensen kan dat natuurlijk de reden niet zijn. Misschien dat ik het eens na kan vragen bij mijn dochter, de modegoeroe van de familie.

, , , ,

4 Responses to Theaterrecensie: ‘Met alle respect’ van Theo Maassen

  1. karin r. maart 21, 2012 at 4:47 pm #

    Hoorde al meer goede dingen van zijn laatste show. En mooi dat je kon gaan! 😉

  2. Sytske maart 21, 2012 at 5:54 pm #

    Nice, goeie recensie! Maassen is toch echt wel een van de cabaretgrootheden in Nederland.

    En wat dat groen betreft. Klopt. Een paar jaar geleden waren het nog mildgroene kleuren, vaal legergroen, mosgroen. Daarna kwam mintgroen.. afgelopen winter (schijnbaar) smaragdgroen. En deze zomer dus helder-gras-knallend-groen of ook een harde mintgroene kleur.

    **oh, ik ben toch zo’n wonder van modebewustheid dat ik dit allemaal weet, ahum! haha**

  3. Maup maart 21, 2012 at 6:16 pm #

    De midlife-crisis van de maatschappij, interessant uitgangspunt. Klinkt goed. Krijg zin in zijn show.
    Dat typische groen als modekleur is me ook opgevallen. Te hard voor appelgroen, ik noem het viridiaan.

  4. Raaphorst maart 22, 2012 at 8:11 am #

    Hofstijl start binnenkort met de verkoop van bijpassende Robin Hood mutsjes

Hofstijl, het laatste woord uit Den Haag