Filmreview: Take Shelter

Het lijkt me vreselijk om steeds te moeten twijfelen of wat je hoort en ziet ook echt hoort en ziet. Zijn je angsten gegrond of ongegrond? Take Shelter ‘dealt’ met deze vraag.

take shelter

Curtis LaForche leeft in een stressvolle tijd. Zijn zesjarige dochter is doof en zal binnenkort geopereerd worden. Toch is het een gelukkig gezinnetje en houden hij en zijn vrouw veel van elkaar. Curtis heeft sinds kort een onheilspellend gevoel. Het zit in de lucht. Soms kleurt de lucht wat grijzer dan anders, vliegen er ontelbare vogels in de lucht en lijkt het alsof het gaat stormen. Ook ‘s nachts laten de beelden hem niet met rust. Als in een droom hun dierbare hond Red in zijn arm bijt, en de pijn de volgende dag nog te voelen is, besluit hij dat Red niet meer in huis slaapt maar buiten.

Tijdens het opruimen van zijn tuin stuit hij op een klepdeur in de grond en bedenkt dat de schuilkelder die daar zit misschien weleens een uitkomst zou kunnen bieden. Curtis heeft een onheilspellend voorgevoel en dan is die schuilkelder wellicht noodzakelijk. Hij vraagt zijn vriend en collega om hem te helpen.

Ondertussen raakt hij steeds meer in de ban van zijn angsten en dromen. Hij meent toch echt te zien wat hij ziet, ook al vinden zijn vriend, zijn baas, zijn vrouw dat hij de laatste tijd zich toch echt vreemd gedraagt.

Rond de dertigste verjaardag van zijn moeder ging het mentaal mis met haar. Ze liet de zevenjarige Curtis in een auto achter en zijn vader, haar man, moest haar laten opnemen in een kliniek waar paranoïde schizofrenie was gediagnostiseerd. Sindsdien verblijft zij daar en bezoekt Curtis haar zo nu en dan. Hij voelt dat er iets niet in orde is met hem en vraagt zijn moeder erover.

Je ziet Curtis constant worstelen. Worstelen met zijn paniek; zijn angsten die plotsklaps ontstaan, zijn nuchtere verstand die hem vertelt dat hij wellicht de ziekte van zijn moeder geërfd heeft en tegelijkertijd zijn gevoel wat hem blijft zeggen dat wat hij droomt en voelt echt is.

Als hij tijdens een evenement ruzie krijgt met zijn collega en vriend verliest hij zijn zelfcontrole en laat iedereen weten wat er staat te gebeuren. ‘Denk je nou echt dat ik gek ben?’ roept hij.

Diezelfde nacht gaat het luchtalarm. …

De film wordt rustig verteld waardoor juist de onheilspellende scenes éxtra onheilspellend overkomen. De acteerprestaties van Michael Shannon en Jessica Chastain zijn erg doordringend. Bovendien vond ik de muziek erg passend. Ik kreeg er een soort Lars von Trier-gevoel bij, alleen was deze film iets meer ‘voeten op de grond’. Kortom: aanrader!

, , , , , , ,

One Response to Filmreview: Take Shelter

  1. Maup april 8, 2012 at 7:12 pm #

    Erg heldere review van deze toch ‘duistere’ film.
    Zelden heb ik zo genoten van non-verbale dialogen, vooral tussen Curtis en zijn vrouw. Krachtig maar schijnbaar minimaal acteerwerk. De dove dochter levert de kijker er een film-technisch slim opstapje naar.
    Ik vond de rode draden in het verhaal, dat ook een beeldverhaal is, prachtig verweven.
    100% genoten.

Hofstijl, het laatste woord uit Den Haag