Filmreview: La Vie d’une Autre

Nadat ze haar zesentwintigste verjaardag heeft gevierd, wordt Marie wakker in een onbekend appartement met uitzicht op de Eiffeltoren, spreekt een zesjarig jongetje haar aan met mama en ziet haar gezicht er een stuk ouder uit. Wat blijkt? Ze kan zich van de voorbijgaande vijftien jaar niets meer herinneren en waant zich nu een zesentwintigjarige ziel in haar eigen eenenveertigjarige lichaam. Was Marie in de proloog nog een levendige twintiger aan de vooravond van een nieuwe carrière en een verse relatie, daar blijkt ze het als veertiger op zakelijk gebied tot direkteur te hebben geschopt maar de relatie die ze destijds net kreeg, is nu een huwelijk dat op zijn einde loopt.

Alsof je toeschouwer bent van een romantische tijdreisfilm waarbij er meteen een discrepantie ontstaat tussen goed acteerwerk van Juliette Benoche en Matthieu Kassovitch en een niet realistisch beeld van het echte leven.
Zo realiseert Marie zich dat ze in een nieuw, onbekend leven is gestapt maar vertelt alleen in het begin een toevallig gevonden arts over haar probleem. De rest van de periode houdt ze het angstvallig verborgen en probeert ze mee te doen met haar alledaagse leven. Dat resulteert weliswaar in af en toe grappige situaties (een sigaret opsteken in een restaurant omdat ze niet weet dat het nu verboden is te roken in openbare gelegenheden) maar het valt in het niets met de serieuze situatie thuis, waar bijna ex man en kind zich naar mijn idee iets te weinig afvragen wat er met moeder/vrouw aan de hand is.

Toch raakt het spel van de hoofdrolspelers. Dat maakt de film vreemd.

** en een half.

, , , ,

One Response to Filmreview: La Vie d’une Autre

  1. Lies mei 8, 2012 at 7:15 am #

    Was wel benieuwd naar deze film, over het algemeen vind ik deze actrice meestal wel goed spelen. Na dit verhaal vrees ik dat ik toch eerder andere films ga bekijken die nog op mijn lijstje staan.

Hofstijl, het laatste woord uit Den Haag