Filmreview: Jackie

In niets zijn de tweelingzusjes Daan en Sofie  zo verschillend als in het willen ontmoeten van hun biologische moeder Jackie.

De één blond en chaotisch, de ander donker en control freak. Opgevoed door hun weinig spannende, maar oh zó liefdevolle homo-vaders, krijgen ze op een dag te horen dat hun biologische moeder in Amerika woont en hun hulp nodig heeft. Na aankomst stappen de meiden, de één bewust en de ander gedwongen, in een rijdend avontuur.

Alles wat ik mij voorstel van Amerika bereizen met een grote camper, dat gebeurt deze tweeling.

Moeder is buitengewoon, uitzonderlijk, en heeft wel heel diep water voordat er grond in zicht is. Dus het vinden van deze vrouw maakt een boel los bij beide meiden. De één zet haar baan op het spel en de ander haar relatie.

De meisjes Van Houten zitten lekker in hun rol, maar ook Holly Hunter laat zich, net zoals in The Piano, van een nogal gesloten, bedwelmende, nonverbale onuitgesprokenheid zien. Alleen al voor haar wilde ik deze vermakelijke, voor Nederlandse begrippen on-Amerikaans gepoogde tearjerker (wat het even lijkt, maar niet blijkt) graag zien. Ik heb hardop gelachen en me even toerend door Amerika in een verrotte oude camper gewaand, en ik vond het heerlijk!

, , , , ,

Comments are closed.

Hofstijl, het laatste woord uit Den Haag