Mijn geheugen ligt ergens in de Zoutmanstraat

We denken over onszelf als intelligente wezens, die zelf keuzes maken over de inrichting van ons leven. Ik doe wat ik wil, ik ben wie ik wil zijn. Nou ja zo´n beetje dan er valt natuurlijk altijd wel wat te verbeteren. Zo steekt het me dat, ondanks het feit dat ik dit jaar een goed seizoen heb gedraaid, ik niet gevraagd ben om linksback te spelen in het Nederlands elftal. De tijd om nog eens een EK of WK te halen begint nu toch wel te dringen. Verder heb ik niet veel te klagen en het is goed dat er altijd nog wensen over blijven.

Maar waarom dan voel ik me zo volledig ontheemd en verweesd nu mijn moederbord van me is heen gegaan. Ik loop nu al een paar dagen rondjes door mijn huis en alles wat ik had moeten doen deze week spookt door mijn hoofd. Ik ben geen mens meer zonder computer. Het leven heeft geen zin meer wanneer ik niet online ben, wanneer ik niet mijn stukjes kan schrijven. Natuurlijk kan ik weer overschakelen op papier en pen. Maar dat is toch alsof de 18de-eeuwse mens, de boekdrukkunst net machtig, weer was gaan schrijven op rotswanden.

Mijn geheugen ligt ergens in de Zoutmanstraat en hopelijk beschik ik er morgen of overmorgen weer over en het gaat te ver om te zeggen dat de wereld vergaat. Het zal de wereld worst zijn.

Een wereld vergaat niet in zijn geheel. Niet in de komende miljoenen jaren. Dan misschien wel omdat er in ‘razende’ vaart een andere planeet op ons afkomt. Het is zeer waarschijnlijk dat de mens dit allemaal niet mee zal maken. Over een paar honderd jaar hebben wij het onszelf wel onmogelijk gemaakt of is de mensheid gedecimeerd tot een beschermde diersoort. Wat de vraag opwerpt of er wel een andere diersoort is die ons wil beschermen. We hebben een slechte reputatie in de natuur.

Het is waarschijnlijker dat de planeet en alles wat er tegen die tijd nog leeft, opgelucht adem zal halen bij het verdwijnen van de meest aggressieve, egoistische, kannibalistische en destructieve diersoort die ooit bestaan heeft. De mens zal de geschiedenisboeken ingaan als de enige soort die zichzelf vernietigde. Alles zal gewoon verder gaan zonder ons. Zoals ooit ook de mammoeten en dino´s verdwenen zonder grote gevolgen.

Denk niet dat ik geloof in de kalender die de De Maya´s ooit lieten slingeren. Je weet wel die kalender die dit jaar afloopt. Wonderlijk dat er mensen zijn die zich daar druk om maken.

Onze kalender loopt ieder jaar op 31 december af. Is het omdat er geen nieuwe Maya-kalender in de winkels ligt, dat we ons allemaal, al is het maar een beetje, toch zorgen maken over die dag in december.

Maar genoeg filosofische gedachten. Ik moet mijn geheugen terug, mijn plaats weer innemen in een fictieve wereld waar je slechts meetelt wanneer je je zieleroerselen, nieuwe aankopen, kapsels en frustraties laat liken door de rest van de mensheid. Een dag niet geliked is een dag niet geleefd.

(uitgelicht foto onder Creative Commons BY: Chris Sinjakli)

, , , , , ,

2 Responses to Mijn geheugen ligt ergens in de Zoutmanstraat

  1. Casey juni 10, 2012 at 7:23 pm #

    bij harddata?

  2. Edwin IJsman juni 13, 2012 at 8:02 am #

    Leuk stuk, goed geschreven, waarin je je gedachten lekker laat dwalen, zo zonder computergeheugen.

Hofstijl, het laatste woord uit Den Haag