Een dankwoord aan het Jaarcongres van de VNG

odh2012

Er was flink wat kritiek op het Jubileumcongres van de Vereniging Nederlandse Gemeenten. In tijden van crisis zou een dergelijk exclusief feestje op kosten van de belastingbetaler niet te verantwoorden zijn. Een aantal burgemeesters en wat raadsleden in den lande gaven van tevoren dan ook aan om verstek te laten gaan: dit konden zij de kiezer niet uitleggen. Ook in de Haagse Gemeenteraad roerde de oppositie zich. Zes ton aan kosten voor de Gemeente Den Haag alleen was toch wel wat gortig, vond men. Het college verdedigde zich door te claimen dat het evenement een positief effect zou hebben op de lokale middenstand.
Zo’n feestje mag dan ook best wel wat kosten: een prettige omgeving om in te netwerken levert ons uiteindelijk allemaal wat op. Een goede relatie tussen overheid en bedrijfsleven is belangrijk, daar worden u en ik allemaal beter van. En waar kan zo’n relatie beter aangehaald worden dan in een representatieve, doch ongedwongen setting op het grootste stuk publiek domein van onze Hofstad: Het Malieveld. De plek van het volk.

Het volk moet dan ook wel zijn plek kennen. En niet zeuren: ook al zijn er een paar sponsoren die Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen hoog in het vaandel hebben, er moet wel wat weggegooid kunnen worden. Anders is het niet de moeite waard geweest. Om een idee te krijgen volstaat het om even langs te lopen bij de afbouw (of moet ik zeggen: sloop). Een container van veertig kubieke meter met hout, een paar honderd meter duur meshdoek, de rode lopers waarover onze hoogwaardigheidsbekleders naar binnen schreden. Aan deze spullen hebben wij na afloop verder niets meer, dus kan het weggegooid. We zullen het niet missen.

Een kennis van mij was wat voortvarender en maakte een praatje met de werklui. Deze verspilling was gebruikelijk bij feestjes van de overheid, bevestigden zij. Ook constateerde hij dat er gloednieuwe spullen in de container lagen, klaar om te worden weggegooid: vijf paar laarzen, een lijmklem, een flinke partij zeil. Tenminste, dat was hetgeen wat hij maar meegenomen heeft: zijn aandeel in de welvaartsresten van onze notabelen. Zo claimt een mens weer iets terug van zijn belastingcenten.
Het feestje van de VNG is weer afgelopen. Het heeft wat mogen kosten en ongetwijfeld gaan wij er allemaal beter van worden. Mij zal u in ieder geval niet horen klagen. Ik heb mijn bonus: een stel gloednieuwe laarzen.

(foto onder Creative Commons BY: ODH2012)

, , , ,

3 Responses to Een dankwoord aan het Jaarcongres van de VNG

  1. Happy Hotelier juni 10, 2012 at 10:53 pm #

    Zo mag ik het zien: Hoezee voor Edwin!

  2. Marieke Vos juni 11, 2012 at 10:22 am #

    Hear hear!

    Containers met mooie spullen, shit, waarom was ik daar niet…

  3. don quichotte juni 17, 2012 at 7:44 pm #

    Mooi stukje! En bizar om te zien dat in tijden waarin het “klootjesvolk” het zwaarder en zwaarder krijgt bij de dames en heren regenten geld blijkbaar geen issue is. Ik heb ook in die containers gekeken en ik kan je vertellen dat er zelfs ingepakte broodjes in zaten, ze zouden zich moeten schamen! Geniet van je welverdiende bonus Edwin

Hofstijl, het laatste woord uit Den Haag