Charles Bukowski werd door de Nijmeegse bibliotheek gecensureerd

Wie de Amerikaanse schrijver Charles Bukowski (1920 – 1994) kent zal begrijpen dat er weleens kritiek op zijn werk komt. Vernauwde geesten heb je immers overal. En zo ook hier in ons Nederland. Neem bijvoorbeeld het volgende voorval uit het pre-Wilders tijdperk.

We gaan terug naar 1985. In dat jaar wordt het boek Tales of Ordinary Madness van Charles Bukowski uit de Nijmeegse bibliotheek verwijderd. Slechts één klacht van een anonieme lezeres uit het nabijgelegen dorpje Elst is genoeg om het boek uit de collectie te laten verwijderen. Volgens de anonieme lezeres zou het boek ‘sadistisch’ en ‘discriminerend’ zijn.

Een journalist, toentertijd werkzaam bij het Nijmeegs Dagblad, krijgt een anonieme tip over het voorval en gaat er direct mee aan de slag. Hij vraagt een interview aan met de directeur van de bibliotheek. Het idee is om er een algemeen verhaal van te maken, maar wanneer de journalist het onderwerp censuur aansnijdt krijg het verhaal een wending.

De directeur komt daarop met het hele verhaal. Waar de journalist vervolgens flink zijn tanden inzet, met als gevolg dat de Nijmeegse gemeenteraad zich er ook mee begint te bemoeien. Er worden veel stukken, nieuwsverhalen, commentaren, opiniestukken en uiteraard een recensie over het boek geschreven. Op een bepaald moment weet de journalist geen nieuwe invalshoeken meer te bedenken, alles over de kwestie is al gezegd of geschreven. Totdat de journalist de ‘excellente ingeving’ (woorden van columnist Martin van Amerongen in de NRC) krijgt om Bukowski zelf een brief te schrijven en te vragen om een reactie op de ontstane ophef.

Enigszins tot zijn eigen verrassing ligt er drie weken later een brief van Bukowski op de mat. Daar kunnen de kranten het Nijmeegs Dagblad als de zusterkrant Arnhemse Courant goed mee uitpakken! En zo wordt het voorval ook landelijk opgepikt. Voor De Groene schrijft de journalist een paginagroot artikel over deze kwestie. Ook schrijft hij nog een tweede brief aan Bukowski, waarop geen antwoord meer komt. Een brief is waarschijnlijk genoeg voor ‘Hank’ (noot redactie: bijnaam Bukowski). Wel zet de bibliotheek, mede onder druk van de politiek, het boek een jaar of wat later weer braaf terug in het schap.

Brief-Bukowski

, , , , ,

Comments are closed.

Hofstijl, het laatste woord uit Den Haag