Elke week op het Plein voor Rwanda

In een stad die zich internationaal wil profileren als een hoofdstad van vrede en gerechtigheid vinden vanzelfsprekend vele demonstraties plaats. De gemeente Den Haag laat zich er dan ook op voorstaan dat zij met 1500 demonstraties per jaar de Nederlandse koploper is. Sommige groepen demonstranten zijn vasthoudender dan anderen. Voor sommigen heeft de demonstratie ook een veel persoonlijker karakter dan voor anderen.

Zo is er al een half jaar lang elke donderdag een kleine groep Rwandese demonstranten te vinden op het Plein. Een groep gekleed in roze gewaden. Hoe vrolijk en lieflijk roze ook overkomt voor de Nederlander, in Rwanda is dit de kleur van de gevangeniskostuums. Deze mensen protesteren hier vanwege het politieke proces dat in Rwanda gevoerd wordt tegen Victoire Ingabire Umuhoza, leidster van de Rwandese oppositie, die verdacht wordt van haat zaaien en steun aan Hutu-extremisten. Internationaal is er veel kritiek op dit proces waarin Nederland ook een kleine, maar twijfelachtige rol speelt. Het protest krijgt een extra dimensie voor de argeloze voorbijganger die op een donderdag eens een praatje maakt met deze mensen: Victoire Ingabire is voor hen niet enkel een landgenote en oppositieleidster: zij is ook echtgenote, moeder en kennis van hen.

In December 2010 werden Ingabires echtgenoot en haar achtjarige kind ruw van hun bed gelicht in hun woning in Zevenaar. Twaalf rechercheurs betraden de woning van het gezin voor een huiszoeking en namen onder andere de computer in beslag die Ingabires man gebruikte om in contact te blijven met de politieke medestanders van zijn vrouw in Rwanda. Deze actie vond plaats in opdracht van de Rwandese autoriteiten en leidde in de Nederlandse Tweede Kamer tot ophef: PvdA, SP en ChristenUnie vonden dat Nederland geen gehoor had moeten geven aan verzoeken van een regime dat mensenrechten schendt.

Ingabire was 16 jaar inwoonster van Nederland met een vluchtelingenstatus. In die jaren studeerde zij af in Nederland en verwierf zij een leidinggevende positie bij een internationale accountancyfirma met Nederland als thuisbasis. Zij was reeds jaren een leidend persoon in de Rwandese oppositie toen zij in januari 2010 terugkeerde naar haar vaderland.
Een speech die zij bij terugkeer gaf, waarin zij aangaf dat bij de Rwandese genocide in 1994 niet enkel Tutsi’s, maar ook Hutu’s het leven hadden gelaten, viel slecht bij sommigen in  Rwanda. Ingabire was van mening dat ook anderen, die oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid gepleegd hadden, voor het gerecht dienden te verschijnen. Sommige critici van Ingabire zeiden dat zij etnische scheidingen tussen Rwandezen promootte met haar stelling dat op het benoemen van etnische groepen geen taboe moest heersen.

Victoire Ingabire zou in Augustus 2010 meedoen aan de presidentsverkiezingen in Rwanda, als oppositiekandidate tegen president Kagame. Zij werd uitgesloten van de verkiezingen, haar partij UDF INKINGI werd verboden. In oktober 2010 werd zij gearresteerd. Het hierop volgende proces werd, aldus haar advocaten, gekenmerkt door intimidatie van getuigen en andere misstanden. Sinds april 2012 verscheen Ingabire niet langer op haar eigen proces en verbood zij ook haar advocaten haar nog langer te verdedigen. Een vonnis wordt verwacht op 29 juni.

De jongen die ik vorige donderdag sprak op het Plein had al aangegeven, dat zij bij een veroordeling door zullen gaan met protesteren, elke donderdag, tussen negen uur ’s ochtends en drie uur ’s middags.

, , , ,

Comments are closed.

Hofstijl, het laatste woord uit Den Haag