Pinguïns


Mijn jongste dochter is jarig geweest. Wat moet ik nu weer trakteren op school. Zou mijn moeder zich dat vroeger ook hebben afgevraagd? Kan me niet voorstellen. De egel met kaas en druiven hebben we al een keer gedaan, de dropveters met een snoepvis ook. Op internet zie ik pinguïns van drop. Leuk! Ik scan de ingrediënten: satéprikkers, schuimbanaantjes (voetjes),  marshmallows (lijfje), trekdrop (armen), kokindjes (hoofdje), rijstsnoepjes (snavel) en piepschuim om de beesten in vast te nagelen. ,,Ik dacht dat jij het jezelf wat makkelijker wilde maken,” zegt een vriendin als ik vraag waar je piepschuim kan kopen. ,,Wat trakteer jij dan?” ,,Wat dacht je van roze koeken?”

Maandagavond merk ik dat mijn satéprikkers te dik zijn, er blijft een spoor van zachte drop aan kleven. De schuimbanaantjes breken meteen in tweeën. Goed, geen voeten dus. De snavels waren uitverkocht en de dikkere alternatieven blijven nauwelijks zitten.

Ik denk aan de adviezen van school. Liever geen snoep. Een mandarijntje is ook lekker. Er zijn heel veel leuke en gezonde traktaties. Onzin, denk ik. Overgewicht bestrijden doen mensen maar thuis. Als je jarig bent moet je snoep eten. Zo goed en zo kwaad friemel ik de beesten in elkaar. Het piepschuim vind ik uiteindelijk in een doos met een nooit gebruikt tostiapparaat. Zie je wel, heel goed dat ik nooit wat weggooi. Na een uur moet ik toegeven dat het er leuk uitziet. Mijn dochter is verrukt als ze het ziet. Maar volgend jaar doe ik roze koeken.

 

, , , , ,

One Response to Pinguïns

  1. Maup augustus 25, 2012 at 11:37 pm #

    Je mooie verhaaltje bracht en lang vergeten herinnering terug. In de derde klas lagere school, op de een na laatste dag van het jaar trakteerde ik. Dat wilde ik schijnbaar want had ik nooit eerder gedaan. Mijn verjaardag valt altijd in de zomervakantie, nog steeds.
    Ik zou 10 worden, en mijn moeder bedacht de volgende jaren 70-traktatie:
    3 sateprikkers met ringlings, wafelchips, popcorn, nibbits en cornuco’s geserveerd in wegwerpbekertje, aangevuld met pepcils.
    Achterafgezien zie ik plots hoe creatief dat was.

Hofstijl, het laatste woord uit Den Haag