Bright Collisions, het 1e symposium van TodaysArt ’12 was een succes!

Olof van Winden, oprichter en directeur van TodaysArt, opende het Bright Collisions symposium in KABK met de woorden dat dit eerste symposium al direct een succes is. Voor de 3 dagen dat het symposium zal duren hadden meer dan 300 personen zich aangemeld. De zaal zat dan ook vandaag tijdens de eerste dag vol met aandachtig luisterende kunstenaars.

Eric Kluitenberg (mediatheoreticus, schrijver en organisator van projecten rond cultuur en technologie) vertelde in zijn lezing dat we moeten ophouden met het kenmerken van een verschil tussen de realiteit en de virtuele realiteit. Een van de kenmerken van het moderne leven is volgens Eric dat alles nu tegelijkertijd gebeurt. Zelfs op dezelfde plek gebeuren alle dingen tezamen, online en offline. Volgens hem is er geen verschil tussen naar een scherm kijken en iets ervaren en ergens fysiek zijn zonder computer en daar een ervaring hebben. Het een is niet minder ‘echt’ dan het andere.

Eric liet het project Blind Poetry zien, waarbij teksten in mooie typografie op historische panden getoond worden. Een vraag uit het publiek werd gesteld: “mag dit?”. Nee dus, het is verboden. Toch wordt het vaak toegestaan, met name in Nederland. Teksten krijgen zo, groot afgebeeld op gebouwen, een hele andere context en dat trekt toevallige voorbijgangers aan die zodoende in de publieke ruimte getrakteerd worden op een mooi staaltje kunst.

Dick Rijken, directeur van STEIM (organisatie voor elektronische performance-kunst), begon zijn verhaal met een sheet ‘The end of music as we know it’. Volgens Dick staat de ontwikkeling van nieuwe genre’s in de muziek namelijk stil. Die nieuwe ontwikkelingen in de muziek zouden we volgens Dick meer in de richting van bijvoorbeeld GPS-gerelateerde muziek moeten gaan zoeken. Dus afhankelijk van waar je bent hoor je dan bepaalde muziek, of beïnvloed je die muziek. Ook merkte hij op dat onze smaak breder is geworden omdat de toegang tot muziek vandaag de dag eenvoudiger is. Waar je vroeger hooguit een liefhebber was van een paar genre’s en daar platen van kocht, zet de moderne luisteraar tegenwoordig van alles op zijn of haar iPod. Als je een moderne luisteraar volgens Dick vraagt waar men naar luistert dan is dat dan ook het antwoord: naar van alles.

Dick presenteerde de samenwerking tussen TodaysArt en STEIM onder de noemer THX. Wat dit precies zal gaan inhouden, dat werd niet bekend gemaakt. Wel werd verteld dat als je zo’n nieuwe creatieve muzikale geluidskunstenaar bent je je moet melden bij de heren.

Julian Oliver begon goed door zijn laptop met Linux geheel vanuit de terminal via code te bedienen. Linux op een beamer aansluiten is niet altijd handig, ik kan uit ervaring meepraten. Julian lukte het ook niet. Met een geleende Mac kon ‘ie vervolgens verder gaan, nadat het PDF-je van zijn presentatie daarop overgezet was. Het paste wel bij iemand die een soort hackkunst bedrijft. Zo had ‘ie een gruwelijke hekel aan de hoeveelheid billboards die wij in het straatbeeld krijgen te zien. Hij verzon daarom een Improved Reality bril (vond ‘ie een betere term dan Augmented Reality) waarmee advertenties in kunst veranderd werden.

Ook zijn Newstweek mag er zijn. Newstweek is een WIFI Hotspot, een modem dat in het stopcontact gestoken direct werkt. Het kan dus heel onopvallend in een hotel of café toegepast worden. Punt is alleen dat de data die via dat modem loopt met opzet veranderd wordt van buitenaf. Data van websites kan on-the-fly gemanipuleerd worden, bijvoorbeeld het nieuws van nieuwssites, zonder dat de gebruiker het doorheeft want de URL blijft hetzelfde.

Esther Venrooy vertelde hoe ze als instrumentalist, ze speelt saxofoon, op een gegeven moment iets begon te missen. En dat iets had te maken met geluid en hoe het zich verspreid. Dat muziek niet alleen uit de musicus met haar instrument komt, maar voorgebracht wordt door andere belangrijke aspecten, dragers van geluid. En de vraag: wat is geluid? Haar lezing poogde daar een antwoord op te geven. Geluid heeft een ruimte nodig wil je het kunnen waarnemen. Dat laatste konden we inderdaad constateren in de auditorium-zaal van de KABK waar door de gladde rechte muren de spraak enorm veel galm kreeg. Iets dat overigens bij veel zalen het geval is, waardoor het geluid zeer hol gaat klinken. Ze stelde allerlei interessante vragen. Zo vroeg ze zich ook af of het geluid bij een object hoorde, of dat het bij de ruimte hoorde. De kleur groen hoort bij een appel, maar het geluid is altijd afhankelijk van een ruimte. Hoewel ik wel denk dat kleur afhankelijk is van licht. Dus: zonder licht geen kleur, en zonder ruimte geen geluid.

Esther vertelde dat volgens haar soundart kunstenaars te vaak over techniek praten, over microfoons en digitale-opnamerecorders. Zelf vond ze dat een soundart-installatie zich eigenlijk niet goed laat vastleggen via microfoons. Haar installaties moest je echt horen, zien, ruiken en meemaken, zo vond ze. Soms kreeg ze het aanbod om er een CD van te maken, maar dat weigerde ze vaak. Ik ben het met haar eens dat microfoons nooit het complete geluid kunnen vastleggen. Een eye opener voor me was haar mededeling dat ze daarom liever over die installaties schreef dan dat ze liet horen. Objectief schrijven versus subjectief vastleggen dus. Prachtig. En je kunt het doortrekken naar een live concert en dergelijke. Menig livereview wordt geschreven. Geen recensent zal immers volstaan met het YouTube filmpje van het hele concert.

Het was een hoogwaardig dagje. En ik heb er nog wat van opgestoken ook. Morgen en overmorgen zijn er nog 2 symposiums, zie  todaysart.org/2012/symposium-2-2/

, , , ,

2 Responses to Bright Collisions, het 1e symposium van TodaysArt ’12 was een succes!

  1. niek september 21, 2012 at 1:55 am #

    Gaaf verslag Marco. Ben ik er toch bij geweest;-)

    • Raaphorst september 21, 2012 at 8:34 am #

      merci. ik heb nog wat audio-opnames gemaakt, maar die moest ik door de sterk galmende zaal maar beter weggooien. waarvan akte 🙂

Hofstijl, het laatste woord uit Den Haag