Omstreeks zes uur viel de eerste sneeuw in de noordelijke provincies. Het sneeuwfront trekt langzaam naar het zuiden.
De sneeuwbuien duren ongeveer 3 tot 4 uur. De meeste sneeuw wordt in het westen verwacht. Op veel plaatsen kan 3 tot 5 centimeter vallen. Lokaal verwacht het KNMI zelfs tot 10 centimeter sneeuw.

Gelukkig was ik zo slim om vorig jaar een dag voor de extreme vrieskou snel bij de H&M een simpele winterjas te kopen, eentje die lekker over mijn bovenbenen zou vallen, en liep ik vervolgens met die winterjas weken door die $#@! K-kou. Ik háát sneeuw. Mijn uggs gingen soort van naar de klote doordat ik geen ander schoeisel had (ik bedoel, wat moet je met leuke leren laarsjes in tien centimeter sneeuw?) maar ik verrekte het om nieuwe te kopen.

Deze winter leek het erop dat we heerlijk die strenge vorst gingen overslaan; de narcissen waren al in bloei. Totdat er gebeurde wat ik niet voor mogelijk gehouden had: het begon flink te vriezen. Nu geeft het KNMI een code oranje af. Nu ben ik inmiddels niet meer zo geboeid door die weeralarmen en codes want in de praktijk wijst het zich vaak uit dat het uiteindelijk allemaal best meevalt. Maar moet ik nu dan toch echt op de valreep snowboots gaan kopen??

[Foto gemaakt door Marco Raaphorst.]

Een soort van Snatch met af en toe Tarantino-achtige elementen. Voor een Nederlandse film een kers op de taart. Ik heb me enorm vermaakt gisteren in het Spui met deze film. Mooie beelden, goede acteurs, een snel en boeiend verhaal met een scherp script én goeie muziek. Vooral Alex van Warmerdam als rechercheur en Bas Keijzer als kompaan van Jos Vreeswijk en ook een verbazingwekkend goeie acteerprestatie van Kempi, maar ook Robert de Hoog was hilarisch in een ‘niet watjes rol’ á la Nova Zembla. De twee dames, zusjes Birgit en Katja Schuurman hadden wat mij betreft helemaal weggeschreven kunnen worden; voegde niets toe.

Waar gaat het verhaal over? Ex-crimineel Jos Vreeswijk (gespeeld door Raymond Thiry) wordt op de dag voor zijn huwelijk wakker met een pistool in zijn hand naast een onherkenbaar lijk. De onderwereld beschuldigt hem bovendien van het stelen van twintig kilo cocaïne. Jos krijgt 24 uur om alles op te lossen. Bijkomend probleem is echter dat hij een black out heeft en ook nog eens gaat trouwen. Lukt het Jos om te voldoen aan het ultimatum en op tijd zijn voor zijn eigen huwelijk?

Black Out is de tweede speelfilm van regisseur Arne Toonen. Zijn film Dik Trom kreeg 400.000 bezoekers in de bioscoop, goed voor een Platina Film. Arne’s NTR Kort! VAL DOOD! wordt vertoond op filmfestivals wereldwijd en won prijzen op festivals in Japan, Duitsland en de Verenigde Staten. Melle Runderkamp schreef het script voor Black Out. Black Out is geïnspireerd op het Boek Merg en Been geschreven door Gerben Hellinga.

Ja, ga erheen!

‘Stroom’ is het thema van de dertiende Gedichtendag die Poetry International en Stichting Lezen Vlaanderen op donderdag 26 januari 2012 organiseren. De jaarlijkse gedichtendagbundel komt van de hand van dichter, schrijfster Joke van Leeuwen. Ook dit jaar nodigen de organisators iedereen uit de creativiteit te laten stromen en met mooie plannen voor Gedichtendag te komen. Heb je geen blog dan kun je ook op Hofstijl je gedicht kwijt!

Carnage betekent slachting. In deze film betekent dit geen fysieke slachting maar eentje met vlijmscherpe woorden en betekenissen. Twee getrouwde stellen komen noodgedwongen bij elkaar om een akkefietje te bespreken die hun beide zonen hebben gehad. De ene zoon heeft namelijk daags ervoor de andere zoon met een houten stok geslagen waardoor het slachtoffer problemen heeft gekregen met zijn tanden en kaken.
Naarmate de avond vordert, loopt het gesprek tussen de ouders uit de hand. Niet alleen beschuldigen beide koppels elkaar van slecht ouderschap, ook binnen de echtelijke relaties loopt het uit op een confrontratie.

Prachtig en sterk acteerwerk door Jodie Foster (where has she been?), Kate Winslet en beide heren Christoph Waltz en John C. Reilly. In het begin van de film proberen beide koppels netjes en beschaafd de ruzie en afhandeling op te lossen maar ondertussen voel je de frustraties en spanningen oplopen. Waar beide ouders elkaar beschuldigen van desinteresse, manieren, relaties, opvoeding etc, laten zij tegelijkertijd zien dat ze er zelf ook niet zoveel kaas van hebben gegeten. Typische blootleggingen van blinde vlekken dus.

Vooral het slot is briljant, maar ik zal het niet verklappen. Ga die film zien! Komisch op hoog niveau geregisseerd door Roman Polanski.

Tja we dachten laten we het eens anders doen, ipv de standaard horizontale slingers, waar we dit jaar maar niet tevreden over konden worden,bedachten we een verticale versie. En we zijn tevreden over het eindresultaat.

Onze (echte) boom komt meteen beter tot zijn recht qua vorm. En de rest van de versiering hangt veel vrijer. Dus met enige trots presenteren Martin & Mallory hun romantische kerstboomcreatie 2011!

Fijne feestdagen iedereen… @mrtwrk

Hier een wazig kiekje van onze echte boom. Een kunstboom komt het huis niet in. In mijn herinnering geurden ze vroegȃh meer dan nu en toen hadden we nog echte kaarsjes! (met voor de zekerheid een emmer water naast de boom).
De mistletoe op de voorgrond hebben we 2 weken geleden eerlijk gejat uit een Franse boom. Die boom was blij dat hij van een parasiet verlost werd, en wij waren natuurlijk ook blij in onze portemonnee.

Prettige kerstdagen allemaal.

Vanmorgen stond ik in de rij van de Hoogvliet. Voor me legde een oudere vrouw in nepleren plastic zwarte jas haar boodschappen op de lopende band en legde daarna nog eens een hoeveelheid extra boodschappen er achteraan. ‘Ik heb twee keer boodschappen hoor, ze zijn allebei van mij!’ riep ze al wijzend naar de man achter de kassa. Hij droeg een knalrode strik met elanden erop.

Toen ze klaar was met de boodschappen op de band leggen reed de vrouw een rolstoel vooruit. ‘Even mijn moeder wegzetten hoor!’ riep ze weer naar de kassameneer. Moeders keek glazig voor haar uit terwijl haar dochter de boodschappen in tassen begon te doen. Nu was het mijn beurt. De kassameneer legde mijn boodschappen op de achterste rij waar ik amper bij kon en ik leunde dus over de boodschappen heen van mevrouw. Ik vulde mijn tas en legde het tussen de andere boodschappen op de band. Mevrouw leunde met haar enorme dubbel D boezem over mijn boodschappen tegen de tere eieren aan.

‘Wilt u alstublieft oppassen? Er zitten eieren in.’ deelde ik haar mee. Ze was om een grapje aan het lachen en keek me onthutst aan.

‘Oh, dat is niet erg hoor!’ zei ze toen.

Ik begreep er niets van.

‘Jawel, er zitten eieren in m’n tas.’

‘We moeten elkaar wel een beetje helpen hè, in deze tijden.’

Chaos. Het raakte kant nog wal. Ik checkte mijn eieren; doosje was nog heel en de eieren ook en ik rekende af. Snel naar huis fietsen en de kerstdrukte vermijden. Wat een toestanden rondom kerst.

[Foto gemaakt door Koffiemetkoek.]

Twee jaar geleden hadden we deze nepperd niet op de kast staan, maar kochten we na heel lang zoeken, want in Mariahoeve zijn ze blijkbaar niet zo van de echte kerstbomen; nergens een kraam te vinden waar je verse naalden kon ruiken, een mooie grote kerstboom die tevens erg zwaar was om even te dragen naar huis. Na de kerstboom even op de grond gezet te hebben en dat ding weer opgetild te hebben hoorden we iets scheuren. Drie keer raden waar de scheur zat?

Nu moest ik even een beetje grinniken toen ik die allereerste scène zag. Die scène zag er namelijk uit alsof het een toneelstukje was. Men priemde geweren en speren in een beer, maar die beer zag je in eerste instantie niet. Je zag boze blikken en schreeuwende mensen terwijl er een muziekstuk klonk. Het moest ons, denk ik, het idee geven dat de film die komen ging angstaanjagend en wild was. Actief. Veel geweld want men had honger en als men honger heeft doet men de vreemdste dingen.

Even nu waar de film Nova Zembla over gaat. In de zestiende eeuw reisden Willem Barentsz en Jacob van Heemskerk naar de Russische eilandengroep. De film beschrijft de laatste ontdekkingsreis van Willem Barentsz en Jacob van Heemskerck waarbij ze met hun bemanning strandden op het eiland Nova Zembla en hier moesten overwinteren in Het Behouden Huys. Het verhaal wordt beleefd door de ogen van Gerrit de Veer en is gebaseerd op het dagboek dat hij destijds bijhield.

Wederom had voor mij de 3D versie niet gehoeven. Het gaf mij weinig extra mee. Verder vond ik het liefdesverhaal, dat er zo dik bovenop lag, totaal irrelevant. Ik wilde Gerrit leren kennen, niet het zoetsappige gedoe tussen Gerrit en een bloedmooie vrouw die blijkbaar van Reinout veel moest koketteren met 3D titelatuur. Het verhaal van de kapitein en bemanning die met vol overgave en zin nieuwe wegen wilden bereizen om aan handel te komen, omdat de Spanjaarden in Holland het iedereen moeilijk maakte, is in de film maar onvoldoende uitgelicht.
De bekende cliché’s worden uit de kast getrokken; zo raakt Gerrit zijn getekende pin up kwijt omdat de grootste en sterkste aan boord ermee aan het rukken slaat, zijn er vechtpartijen op het schip en redt de grootste en sterkste een vogeltje die hij opvoedt alsof het zijn kind is en zit er natuurlijk altijd een manipulerende, wantrouwende bedrieger tussen (wel erg goed gespeeld door Teun Kuilboer) die alles net even anders laat lijken dan de werkelijkheid is. En dan komen ze vast te zitten in grote ijsschotsen en kunnen ze geen kant meer op. Honger, kou en geen uitzicht op beter. Je zou denken dat mensen gekke dingen doen als zij zulke honger hebben, maar dat vogeltje laat iedereen met rust.

Ik fronste mijn wenkbrauwen diverse malen toen het licht verdween, men overwinterde in ijskoude temperaturen in het donkerste donker maar men sprak over juni en augustus. Ik heb geen goede aardrijkskundige achtergrond maar klopte dat wel? ‘Je ziet de bemanning in augustus naar een sterrenhemel kijken. Het is dan poolzomer en 24 uur per dag licht’, aldus professor Louwrens Hacquebord. Laten we dit nu filmische vrijheid noemen, zoals er ook twee personages in een karakter gestopt kunnen worden zoals in De Heineken Ontvoering en De Bende van Oss.

De trailer doet vermoeden dat de film vol zit met actie. Daarin tegen kwakkelt de film wat mij betreft teveel door. Alleen de scène op een rif waarbij Gerrit en de bedrieger vechtend over gras en stenen rollebolt maakt spannend. Wat mij het meest tegenviel was het script. ‘Gerrit, ben jij het echt?’ Dat deed bij mij de deur dicht.

Desondanks heeft Reinout het vol lef aangepakt en het geprobeerd en de eerste 3D film gemaakt. Met een boel marketing en promotionele toeters en bellen weliswaar maar daar is Reinout Oerlemans goed in. Kostuums en beelden zijn prachtig. Muziek zwaar en bombastisch. Ik had alleen graag iets meer diepgang in het verhaal gewild.

Hoeveel sterren? Twee zijn wat mij betreft genoeg.