Sinds ik min of meer serieus fotografeer, maak ik foto’s van de plek waar ik woon. Vroeger zonder vooropgezet plan. Alleen omdat mijn rolletje vol moest. Heel veel jaren later werd ik me pas bewust van de waarde van zulke herinneringen. Mijn eerste huis (kamer) in Den Haag was aan het De Constant Rebecqueplein. Eigenlijk [...]
Archief | inburgeren RSS feed for deze sectie
Heimwee naar Carnaval in Brabant.
Ik wil eigenlijk heel graag kijken naar alle Carnavallende mensen, want ik heb heimwee. Kroegentochten, geflirt wanneer je het amper doorhad en geflirt wanneer je het heel erg door had en hossen op lullige nummers en de DJ die drie keer dezelfde plaat draaide en wat kon het ons allen schelen. De condensdruppels langs de [...]
Inburgeren. Deel 24.
Mijn moeder brak vorig jaar, toen het zo vreselijk vroor en sneeuwde, haar pols toen zij op weg naar huis op de besneeuwde stoep liep. Ze ving zichzelf op met haar hand en op eerste kerstdag zat ze met lijkbleek gezicht en dikke pols zwaar te proberen zichzelf goed te houden. Uiteindelijk, toen mijn broer [...]
Den Haag heeft een krant voor expats: The Underground
Vers van de pers: een krant voor expats in Den Haag, The Underground genaamd. De eerste editie is uit, maar of het de eerste expat-krant in Den Haag is, dat zou ik niet weten. Boeit ook niet verder want The Underground kan prima voor zichzelf zorgen zo te zien en te lezen.
Inburgeren. Deel 23.
Afgelopen week tufte ik per trein richting het zuiden des lands in verband met een expositie die ik daar in het ziekenhuis ging installeren. Ik moest een zooitje foto’s in lijsten meesjouwen die ik per fiets van A naar B zou brengen. Ik kon de fiets lenen van m’n moeder dus ik trapte in de [...]
Piek van de week
Pas toen ik 15 jaar in Den Haag woonde, begon ik me een soort van verwant te voelen met deze stad. Mijn vriend en ik kregen toen een zoon en hij was natuurlijk direct een Hagenaar. Later kregen we een dochter en zij zal ook de rest van haar leven een geboren Haagse zijn. [...]
Open monumentendag 2011
Dit weekend is het Open Monumentendag. Dé gelegenheid om even de stad af te struinen, je legaal in de oases van doorgaans verborgen achtertuinen van schijnbare steenwoestijnen te wagen, je klem te zuipen aan de proeverijglaasjes van een drankmuseum, de akoestiek van een kerkgebouw uit te testen en de romanticiteitsgradiënt van dit al tot je [...]
Haagse Poolse supermarkt met humor
Tja! Wie noemt zijn supermarkt nou: ”emigrant’‘ (PolskiSklep Den Haag). Vraag me niet wat het laatste betekent, maar je kan niet ontzeggen dat deze ondernemer humor heeft en zijn winkel nog uitmuntend uitziet. Ik ben een exotische supermarktganger, meestal te vinden in Turkse, Marokkaanse en wat kleine Libische bakkertjes, Pakistaanse winkels en Chinese supers zijn [...]
Inburgeren. Deel 22. Wij vieren feest!
Afgelopen week sprak ik een rasechte Hagenees die pas geleden gezellig in het zuiden naar een festival was geweest. ‘Ze beginnen daar al rond twaalf uur te drinken en zijn rond zeven uur straalbezopen!’ Nu verbaasde ik me al dat ze nog zuidelijker, in België, rond elven al een pintje pakken. Ik was even vergeten [...]
Inburgeren. Deel 20 'Hey, woarom zit diejene deur dicht?'
Judith haalde het al aan: ‘Mijn schoonzus vindt iedereen in Den Haag niet sociaal, mensen komen niet zomaar langs en vooral..wij in Den Haag zouden niet van gezelligheid houden. Nou, daar houden we best van..maar dan wel gezelligheid op afspraak!’ En het klopt. Ik heb er een teringhekel aan hoor, dat de achterdeur in het [...]
Inburgeren. Deel 19. 'Wilde gij een grote, of een kleine?'
Als het gaat om service in het uitgaansleven mis ik Brabant. Zo zijn er hier eetcafe’s, brasserieën of vergelijkbare plekken in Den Haag die wars zijn van service aan het tafeltje. Men is niet bereid een extra meter te lopen, niet om te vragen of je een kop koffie wilt, alleen om de lunch te [...]
Inburgeren. Deel 18
Het contrast tussen harrggd en zacht is op z’n ‘zachtst’ gezegd enorm. Ik kan je niet meer de letterlijke bewoordingen van Karel Kanits meedelen maar het is ongetwijfeld tenenkrommend. En het gaat niet eens zozeer om de uitspraak dan wel het volume. In Brabant zijn ze gewend niet zo hoog van de (kerk)toren te blazen. [...]
