Afgelopen week tufte ik per trein richting het zuiden des lands in verband met een expositie die ik daar in het ziekenhuis ging installeren. Ik moest een zooitje foto’s in lijsten meesjouwen die ik per fiets van A naar B zou brengen. Ik kon de fiets lenen van m’n moeder dus ik trapte in de [...]
Inburgeren. Deel 19. 'Wilde gij een grote, of een kleine?'
Als het gaat om service in het uitgaansleven mis ik Brabant. Zo zijn er hier eetcafe’s, brasserieën of vergelijkbare plekken in Den Haag die wars zijn van service aan het tafeltje. Men is niet bereid een extra meter te lopen, niet om te vragen of je een kop koffie wilt, alleen om de lunch te [...]
Inburgeren. Deel 18
Het contrast tussen harrggd en zacht is op z’n ‘zachtst’ gezegd enorm. Ik kan je niet meer de letterlijke bewoordingen van Karel Kanits meedelen maar het is ongetwijfeld tenenkrommend. En het gaat niet eens zozeer om de uitspraak dan wel het volume. In Brabant zijn ze gewend niet zo hoog van de (kerk)toren te blazen. [...]
Inburgeren. Deel 8. 't Supertje!
Gisteren was er een verjaardag in het zuiden des lands en dus tuften wij met z’n allen naar de verjaardagsvisite. In Brabant zijn ze slimmer dan je verwachten zou; in elke snackbar in de Brabantse omgeving heb je de mogelijkheid een supertje te bestellen. Dat ze in Den Haag en omstreken dáár nog niet achter [...]
Inburgeren Deel 3.
In het zuiden des lands zijn fietspaden overzichtelijk. Sommige fietspaden zijn zelfs rood. Nee, niet omdat die Brabo’s anders niet snappen dat het een fietspad is, ik hoor die Hagenezen al grappend smurken. Het is een hele belevenis om in het Haagse een beetje rond te fietsen. Naast het feit dat gros van de mensen [...]
Inburgeren Deel 2.
Van oorsprong ben ik een Brabantse. Geboren en getogen in een kleine stad in het zuiden des lands, tussen de weilanden, het gieren, de Skottelslet, Alaaf! en het bourgondisch eten, ben ik niet vies van een bietje dialect. Zo staat een Brabantse anders wel met haar oren te klapperen als ze zich in het Haagse [...]




