Als ik dit lees, vermoed ik alweer een addertje onder het gras, het gras van het Malieveld deze keer. Wat heeft de gemeente nu in hemelsnaam met onze muziek te maken? Buiten het afgelasten van het Snoop Dog concert om de mogelijk slechte invloed van deze rapper op onze jongeren. En al helemaal onze cultuurbarbare Marjolein de Jong, die net nog liep te scanderen dat we voor Jazzmuziek voortaan maar naar Rotterdam moeten uitwijken. Rotterdam? Ik vind het een mooie stad hoor, vooral langs het water van de Nieuwe Waterweg, maar zie mij daar niet staan te genieten van North Sea Jazz.
Typisch een afleidingsmanoevre van het ronduit schandalige gemanipuleer rond de Eurojust hoogbouw en de bedreigde villa’s in Zorgvliet. Net als het storten van die 75.000 euro in het Haagsche Bluf (..) Fonds. Kijk eens hoe fijn wij dat storten in de pot van het door Anton Corbijn gestarte cultuurfonds? Onze cultuurwethouder houdt er niet van dat alles maar moet worden vastgelegd als wij het over beschermd stadsgezicht hebben. Nee dank je de koekoek, daar schieten onze bouw wethouders niets mee op.

Dat Coldplay in Den Haag wil spelen is voor mij voldoende om blij van te worden, maar wanneer was dat ook alweer? September 2012? Dat doet mij denken aan die geweldige aankondiging van het afgelaste Royal Beach Concert op een strand dat er nog niet lag aan een boulevard die werd afgebroken en met alvast een éénrichtingsverkeersomleiding zodat we zeker wisten dat het verkeer vast zou komen te staan. En waar was het ook alweer? Op het Malieveld? Reken er dan maar op dat net in die tijd de geesten in de bol zijn geslagen om de Utrechtsebaan alsnog aan te laten sluiten op de Koningskade en daarvoor toch wel even het Malieveld op de schop moet…

[CC BY-SA foto: ConcertTour]

Petra van der Schoot kan boeiend vertellen over valpartijen. Maar je moet er wel even bijblijven als zij met een kop en schotel aan de gang gaat, op afstand bevestigd aan ijzerdraad. Het zwevend serviesgoed verandert ons beeld dat wij van een kop en schotel gewend zijn. En daar gaat het over in het beeldend muziektheater Achterna gedragen, over vallen en reizen dat op 9 en 10 december 2011 in theater Zeebelt speelt.

En de droom over een nieuwe situatie als bij het vallen. Tijdens de val in een seconde gaat de hele wereld aan je voorbij dus ook de omgeving wentelt voorbij. Zij heeft ervaring (3x!) in het rijden tegen openslaande autodeuren. Bij de derde keer was het zo dat die seconde zo lang duurde dat het wel een uur leek en ze al vallend dacht: ojee daar gaan we weer en de tijd krijgt om om zich heen te kijken. Rustig erbij ging liggen tijdens de val en erbij gaat nadenken, waar zal ik nu weer eens op letten. Hoe zal het zijn als de vallende stilstaat en de omgeving buitelt?

Later spreek ik met de regisseur van het stuk Achterna gedragen dat op 9 en 10 december as in Zeebelt wordt gespeeld. (30% korting voor de Buren)
En fietsincidenten daar weet Interniek natuurlijk alles van. Tot aan de bloederige videobeelden van het hechten na de val. Het is boeiend om op die manier met elkaar van gedachten te kunnen wisselen.

Het is een druppel op een gloeiende plaat, maar het is eigenlijk een opgestoken middelvinger naar de regering.

Anton Corbijn kreeg de oeuvreprijs van het Cultuurfonds uit handen van prinses Máxima in ontvangst in het bijzijn Bono van U2, Chris Martin van Coldplay en Herbert Grönemeyer. Kortom: voor eerst sinds eeuwen komt het buitenland naar onze grote kunstenaar kijken. En gelukkig schijt die kunstenaar dan net zo hard op ons achterlijke kabinet als ik! In heerlijke heldere woorden.

Daar mogen we potdomme dus vet trots op zijn in Den Haag. Ook nog eens omdat hij de 75.000 euri die hij hiermee scoort weer rechtstreeks in de Haagse cultuur pompt, in het Haagse Bluf Fonds dus.

Bono leest gedicht van Herman Brood voor:

(foto: Guido van Nispen / creative commons BY)

Het afgelopen week was er 1 van kleine en grote problemen. Het problemen bij Ajax laat ik graag buiten beschouwing. Wat mij betreft wordt het chaos daar alleen nog maar groter. Misschien moet Cruijff net als bij een eerder conflict in 1983, Feyenoord weer eens kampioen maken. Maar ik wil het wel even over voetbal hebben. Het scheidsrechter heeft het moeilijk. Hij wordt door ouders belaagd, uitgescholden, van het veld gejaagd, mishandeld en bedreigd. Het is allemaal waar. Maar soms vraagt het man in het zwart erom. Zo meldde onze scheidsrechter afgelopen zaterdag aan het begin van het wedstrijd dat hij geen woord wilde horen, echt geen woord. We deden ons best dat moet gezegd, misschien kwam door zoveel zelfbeheersing het voetbal op het tweede plaats en al snel stonden we met 2-0 achter. Kort na dat tweede tegendoelpunt kreeg onze spits het bal in het strafschopgebied van het tegenstander. Hij passeerde drie man, die hem allemaal een trap verkochten. Toen het vierde man vervaarlijk op hem afstormde en hij zijn benen redde met een sprongetje, draaide hij zich om naar het scheidsrechter en zei: ‘ Ik heb drie schoppen gehad mafkees, waarom fluit je niet.’ Iedereen weet dat dit op het voetbalveld een zeer beschaafde uitlating is. Het scheidsrechter aarzelde echter geen moment en trok een rode kaart uit zijn binnenzak. Legde het bal niet op het stip maar gaf het thuisploeg een vrije trap. Bij velen van ons lagen hele zinnen met veel minder genuanceerde toevoegingen op het tong. Maar in het wetenschap dat hij geen moment zou twijfelen nog 10 rode kaarten te trekken, wisten we ons te bedwingen. Zelfs toen het scheidsrechter een doelpunt toekende, het beslissende bleek achteraf, hielden we ons op bewonderenswaardige wijze in. Dat onze keeper door twee man aan het kant werd gezet bij een hoge voorzet, werd door iedereen in het wijde omtrek beaamd. Onze tegenstanders verontschuldigden zich meermalen voor het scheidsrechter. Tijdens het wedstrijd én na afloop. Het aanvoerder kwam er nog speciaal voor naar onze kleedkamer. Het kostte ons het koppositie. Daarna vulde het kleedkamer zich met alle ingehouden vloeken en meer tot het alcohol het pijn verdoofde. Voor mij als geheelonthouder duurde het nog wat langer. Muziek, vrienden en dichters op het Crossingborderfestival zorgden voor afleiding. Maar ’s nachts zat ik wel opeens rechtop in bed mafkees te schreeuwen tegen mijn naakstslakken en muizen.

Den Haag wil altijd het grootste en het beste zijn maar toont zich soms even een naargeestig bekrompen provinciaal kutdorp en ik kan het weten want ik ben opgegroeid in zo’n dorp. Maar deze week wist Den Haag weer eens een titel te scoren. Den Haag kunstbezuinigingsstad nummer 1. Het stad wil in 2018 uitgeroepen worden tot Culturele hoofdstad van Europa, maar pakt tegelijkertijd met grote overmacht het koppositie in het kunstbezuinigingenklassement. In totaal wordt er door gemeenten zo’n 100 miljoen bezuinigd. Den Haag neemt in zijn eentje 35 miljoen voor zijn rekening. Dat is ongeveer 1/3. Daar komen dan ook nog eens het bezuinigingen van het provincie en het regering bij die ook in Den Haag zetelen. We zijn hier dus het allerallerallerallerbeste in bezuinigen op kunst. Joepie! Een paar dagen dag nadat ik dit bericht in het krant las, maar gelukkig voor ik het wethouder voor mafkees uit heb gemaakt, bleek dat het journalist van Trouw wat fouten gemaakt heeft met het cijfertjes. Den Haag staat bovenaan in het klassement, maar het gemeente bezuinigt ´slechts´ 5 i.p.v. 35 miljoen.

Tot slot wil ik een dam opwerpen tegen het dictatuur van het lidwoord de. De huis, de doel, de raam, de voetbalveld, de huiswerk, de ziekenhuis en de mafkees. Ik ben een persoonlijk tegenoffensief begonnen om het veel sympathiekere lidwoord het te redden en roep iedereen op om overal waar je de kan gebruiken voor het te kiezen. Dit is de einde van mijn column.

Meer op crossingborder.vpro.nl/2011/ →

Hieronder het liveblog van deze middag.

Via online media vernamen wij dat Andy Tielman van de Tielman Brothers gisteren, donderdag 10 november op 75-jarige leeftijd is overleden.

Voor een wat uitgebreider verhaal over de enorme impact die de Tielman Brothers op de Nederlandse en ook internationale popmuziek hebben gehad, zal ik een andere keer in actie komen. Wel wil ik bij deze opmerken dat toen The Beatles in de clubs op de Reeperbahn in Hamburg in 1962 optraden ze daar The Beatles hebben beinvloed. Dat is terug te horen in de sound van de Beatles. En Paul McCartney heeft dit later ook in interviews gezegd. Ook had de wilde act van de Tielman Brothers invloed op hoe The beatles zich live gingen presenteren. En ja, dat gebeurde allemaal begin 60-erjaren in Hamburg.

En de link van Den Haag dan? Simpel: Andy en zijn broers zijn hier opgegroeid. Den Haag heeft naar mijn idee nooit veel respect getoond. Toch zijn de Tielman Brothers van enorme historische waarde en was hun invloed op het ontstaan van de populaire muziek bijzonder groot. Andy was onze grote gitaarheld. En het zette Nederland op de muzikale kaart. En na Andy kwam Jan Akkerman. Nederland, een land die de wereld van de gitaar muzikaal heeft veranderd. Maar vanwege onze weinig trots op kunst en cultuur (onze politiek noemt dat niet eens arbeid maar noemt kunstenaars paria’s van de samenleving) bleef en blijft dat teveel op de achtergrond. Nou, ik ben er potdomme wel trots op!

Ik heb Andy diverse malen zien optreden met zijn Les Paul en een spotlight op zijn glimmende gebit. Andy, rust zacht!

(foto: Marcel van Beek)

Aan het einde van de Turfmarktroute ligt het Spuiplein. Nu een weinig inspirerend gebied, begrensd door onder meer het stadhuis, het Nederlands Danstheater en het onderkomen van het Residentie Orkest. Op deze Facebook-pagina’s vindt u een visiestudie om het plein en de omgeving te laten uitgroeien tot een cultuurplein-nieuwe-stijl: SpuiParc.

Een team van 15 specialisten met een warm hart voor de Haagse binnenstad heeft een half jaar lang gewerkt om het idee, een visie voor een nieuw stadsplein, met nieuwe functies te onderzoeken.

Zo valt te lezen op de Facebook-pagina van SpuiParc. Bekijk het document online (Flash nodig):

Of download de PDF van SpuiParc.

Verbouwingen aan het Spui zijn niet te verantwoorden ten tijde van crisis. Persoonlijk denk ik dus dat we dit ‘weinig inspirerend gebied’ maar gewoon moeten gaan beschouwen als een prachtplein.

Een kwestie van omdenken.

‘Zelfs de leaders vind ik indrukwekkend’, zeg ik na afloop tegen Sil die mij vragend aankijkt en achterom blikt naar de 3D-sneeuwvlokken waarin zijn naam lijkt te zweven. Niets bijzonders vindt hij blijkbaar na zijn verblijf in Los Angeles waar hij op GNOMON School of Visual Effects de animatietechniek van zijn eigen kunnen verder in klasverband kon vervolmaken en zelfs doceren.
En zijn verbintenis met Rutger Hauer waarmee hij een korte speelfilm maakt, krijgt opeens een actueel naar tintje als gevangene Willem Holleeder een stokje wil steken in het verbieden van de film De Heineken Ontvoering.

Beter maar kijken naar de geweldige intro’s en visuele effecten op de site van deze Cinetoko ‘hot shot’.