Café Cremers houdt deze maand mei opnieuw een Van de Straat expositie die in het teken van streetart staat. Met werk van CES53, Sake, Cosh, Thor, Erik de Haan, KBTR & Ox-Alien, Oles, 6of7, Grrrt Watnou, 10:GU.

Voor een eerdere editie van deze expositie, zie dit bericht op Hofstijl.

(foto en aanvullende info: Akbar Simonse)

Voor meer foto’s zie de LILF Flickr groep →

foto: Zilverbat

als je lang genoeg
naar de foto kijkt
hoor je er vanzelf
muziek bij

foto: RM Photographs

Ook andere steden willen zoiets. En ook die lieten filmpjes maken. Check Utrecht:

In Brabant willen ze het ook. En dus hebben ze oud-directeur van het Concertgebouw in Amsterdam, Martijn Sanders, aangesteld ook al heeft ‘ie helemaal niets met Brabant. Nu zeg jij, maar Brabant dat is toch geen stad maar een provincie? Klopt en omdat Martijn dus niet 1 stad maar Breda, Helmond, ‘s-Hertogenbosch en Tilburg, dus 4 plaatsen gaat begeleiden in het proces om Culturele Hoofdstad te worden ontvangt hij daarvoor een riante vergoeding: maar liefst 1500 euro per dag! Inderdaad, je leest het goed, 1500 euro per dag! (bron)

Nu was Hofstijl ook benaderd, niet rechtstreeks via de gemeente maar via een tussenpersoon, om mee te denken tijdens een sessie met Haagse bloggers, hoe Den Haag Culturele Hoofdstad kan worden. Niet voor 1500 euro per dag maar gewoon voor niets. Al onze bloggers mochten gratis hun adviezen komen geven tijdens deze avond. De betaalde tussenpersoon zou die ideeën weer doorspelen aan de gemeente. We wikten en wogen, maar uiteindelijk kregen we er een beetje een nare bijsmaak van.

De deelnemende culturele, historische en museale instellingen zijn dit jaar o.a.:

• Louis Couperus Museum
• Stichting Historisch Den Haag
• Geschiedkundige vereniging Die Haghe
• Haagse Toren in de Grote Kerk
• Haags Historisch Museum
• Stichting Vrienden van de Hofvijver
• Evangelisch-Lutherse Kerk
• Atlantikwall Museum Scheveningen
• Museum Meermanno-Westreenianum
• Sarnámihuis
• Vereniging Vrienden van Den Haag
• Museum De Gevangenpoort
• Stichting ConnAct

en nog vele anderen…

illustratie: Omgeving Hof omstreeks 1570, uit ’Beschryving van ‘s-Gravenhage’, De Riemer, 1739

Stadslandbouw is ‘hot’. Van leegstaande kantoorgebouwen een groententuin maken is een rage. En plantsoenen ombouwen tot een moestuin is meer dan hip. Iets wat inwoners van Parijs, Havana, Londen en New York al lang weten, zij moestuinieren er immers al tijden lustig op los. Ja, wat denk je, een hobby met zo’n kekke naam als Urban Agriculture, Farming The City, Productive Urban Landscape of Stadsboeren wordt natuurlijk vanzelf wel een trend. Toch blijkt stadstuinieren veel meer dan alleen maar een bevlieging.

Nu het regulier schoffelen van gemeentelijk kijkgroen niet meer te betalen is, en de soesa rond verlaten kantoren de spuigaten uit loopt, kunnen we van de groene gemeenteperken en betonkolossen maar beter een productieve moestuin maken. Dat levert in elk geval iets op: verbondenheid tussen stadse inwoners en voedsel. Samen tuinieren is gezond, sociaal en zinnig, bovendien maakt het onze kinderen bewust van hoe planten groeien. Ook levert het een bijdrage aan het nadenken over diverse mogelijkheden van: ‘hoe de wereldvoedselproblematiek aan te pakken’. Want dát is uiteindelijk de onderliggende urgentie.

Stroom Den Haag zoomt sinds vier jaar in op de relatie tussen stadse inwoners en voedsel. Met succesvolle evenementen als Foodprint, Nils Norman’s Eetbaar Park, het struisvogeldiner, DagHap, Food Scape Schilderswijk, Tomato Habitus, Park Supermarkt, lezingen van Carolyn Steel –de auteur van Hungry City- en het organiseren van zaden- en tuinspullenruilmiddagen. En dat is precies hoe we dit thema stadslandbouw moeten aanpakken, van ‘onder af’, door de mensen zelf. Uiteindelijk zullen gemeenten dan de initiatieven steunen.

Iets wat een aantal Nederlandse gemeentebesturen inmiddels al doen. Zij juichen de komst van een stadsboerderij naar hun gemeente toe. Ja goed, een klein handje geholpen door de economische crisis die onze afhankelijkheid van de slechtst vijf mega-grote internationale voedselproducenten zo kwetsbaar pijnlijk blootlegt. Rotterdam besloot onlangs toestemming te geven voor de realisatie van een stadsboerderij op braakliggende grond. Een boerderij op een perceelgrootte van één hectare levert 5000 maaltijden. Er is plaats voor vijf van deze Rotterdamse stadsboerderijen. In elf andere plaatsen in Nederland worden nu in rap tempo leegstaande kantoorpanden in gereedheid gebracht als landbouwplek. Vanuit Den Haag is nog geen nieuws te melden.

Moestuinieren, het klinkt zo zoet… en saamhorigheid tijdens het wieden is fijn, kinderen in contact brengen met de natuur is goed. Radicaal nieuwe voedselscenario’s bedenken om de 9 miljard mensen in 2050 te voeden is de hoofdzaak. Op 5 april 2012 vindt het door Stroom georganiseerde internationaal voedseltribunaal in Den Haag plaats. Want stadstuinieren en stadslandboerderijen mogen dan wel  charmante bewegingen zijn, de toekomst van ons voedsel gaat gewoon… over de toekomst van de mens.

De organisatie laat weten dat het festival de laatste jaren te maken heeft gehad met een opeenhoping van tegenslagen. “De economisch zware tijden maakten het bijzonder moeilijk om sponsors te vinden. Bedrijven hielden de hand op de knip.” Ook de Gemeente Leidschendam-Voorburg wil het festival niet meer subsidiëren. “De jaarlijkse gemeentelijke subsidie wordt de komende twee jaren tot wel geteld nul euro afgebouwd in verband met bezuinigingen. Dit heeft tot gevolg dat ook landelijke fondsen, die hun subsidie baseren op de bijdrage van de gemeente, de subsidie (sterk) verlagen of zelfs opheffen.” Ook de locatie van Vlietpop, het Zijdepark, is na de herinrichting van 2011 door zowel de gemeente als de organisatie zelf ongeschikt bevonden om het festival nog te laten plaatsvinden. “Al deze factoren samen maken het voor het bestuur onmogelijk om een volgende editie te organiseren.”

(bron)

De Gemeente Leidschendam-Voorburg wil het festival dus niet meer subsidiëren. Een legendarische festival dat al meer dan 25-jaar bestaat. Dat klinkt als een solide en betrouwbare status. Maar nee, de gemeente geeft geen ene rotmoer om kunst en cultuur.

Ach, de gemeente. Nooit persoonlijk opererend, maar altijd als collectief zodat de ambtenaren de verantwoordelijk kunnen afschuiven. Zodat niemand te weten komt wie er precies voor verantwoordelijk is. Hebben we een naam? Nooit. Onze namen hebben ze wel.

Onze enige redding is crowdfunding. Zover ik weet is daar nog niemand in Den Haag mee bezig. In Amsterdam wel. Voordekunst.nl bijvoorbeeld.

We moeten deze zaken echt zelf gaan regelen. De gemeente kan hierin niets meer voor ons betekenen. Niets. Zelfs als je iets strategisch opbouwt dan breken ze het zo weer af. Zonder strategisch, historisch of cultureel besef. Ik kan er uit ervaring over meepraten trouwens. Dat terzijde.

We moeten aan de Crowdfunding! Wellicht dat Hofstijl daarin een rol kan gaan spelen.

Als ik dit lees, vermoed ik alweer een addertje onder het gras, het gras van het Malieveld deze keer. Wat heeft de gemeente nu in hemelsnaam met onze muziek te maken? Buiten het afgelasten van het Snoop Dog concert om de mogelijk slechte invloed van deze rapper op onze jongeren. En al helemaal onze cultuurbarbare Marjolein de Jong, die net nog liep te scanderen dat we voor Jazzmuziek voortaan maar naar Rotterdam moeten uitwijken. Rotterdam? Ik vind het een mooie stad hoor, vooral langs het water van de Nieuwe Waterweg, maar zie mij daar niet staan te genieten van North Sea Jazz.
Typisch een afleidingsmanoevre van het ronduit schandalige gemanipuleer rond de Eurojust hoogbouw en de bedreigde villa’s in Zorgvliet. Net als het storten van die 75.000 euro in het Haagsche Bluf (..) Fonds. Kijk eens hoe fijn wij dat storten in de pot van het door Anton Corbijn gestarte cultuurfonds? Onze cultuurwethouder houdt er niet van dat alles maar moet worden vastgelegd als wij het over beschermd stadsgezicht hebben. Nee dank je de koekoek, daar schieten onze bouw wethouders niets mee op.

Dat Coldplay in Den Haag wil spelen is voor mij voldoende om blij van te worden, maar wanneer was dat ook alweer? September 2012? Dat doet mij denken aan die geweldige aankondiging van het afgelaste Royal Beach Concert op een strand dat er nog niet lag aan een boulevard die werd afgebroken en met alvast een éénrichtingsverkeersomleiding zodat we zeker wisten dat het verkeer vast zou komen te staan. En waar was het ook alweer? Op het Malieveld? Reken er dan maar op dat net in die tijd de geesten in de bol zijn geslagen om de Utrechtsebaan alsnog aan te laten sluiten op de Koningskade en daarvoor toch wel even het Malieveld op de schop moet…

[CC BY-SA foto: ConcertTour]

Petra van der Schoot kan boeiend vertellen over valpartijen. Maar je moet er wel even bijblijven als zij met een kop en schotel aan de gang gaat, op afstand bevestigd aan ijzerdraad. Het zwevend serviesgoed verandert ons beeld dat wij van een kop en schotel gewend zijn. En daar gaat het over in het beeldend muziektheater Achterna gedragen, over vallen en reizen dat op 9 en 10 december 2011 in theater Zeebelt speelt.

En de droom over een nieuwe situatie als bij het vallen. Tijdens de val in een seconde gaat de hele wereld aan je voorbij dus ook de omgeving wentelt voorbij. Zij heeft ervaring (3x!) in het rijden tegen openslaande autodeuren. Bij de derde keer was het zo dat die seconde zo lang duurde dat het wel een uur leek en ze al vallend dacht: ojee daar gaan we weer en de tijd krijgt om om zich heen te kijken. Rustig erbij ging liggen tijdens de val en erbij gaat nadenken, waar zal ik nu weer eens op letten. Hoe zal het zijn als de vallende stilstaat en de omgeving buitelt?

Later spreek ik met de regisseur van het stuk Achterna gedragen dat op 9 en 10 december as in Zeebelt wordt gespeeld. (30% korting voor de Buren)
En fietsincidenten daar weet Interniek natuurlijk alles van. Tot aan de bloederige videobeelden van het hechten na de val. Het is boeiend om op die manier met elkaar van gedachten te kunnen wisselen.